मुद्गल पुराण (अष्टावतार चरितम्)

कथ्यते। तस्मै समर्प्य योगी स गायत्रीं योगमाप्नुवान् ॥१०॥ ततः स्वल्पेन कालेन ब्रह्मा लोकपितामहः। विश्वामित्रं ययौ दक्ष ब्राह्मणत्वं ददौ परम् ॥११॥ वसिष्ठमुनिना तत्र ब्राह्मणैः सह पूजितः। विश्वामित्रो महातेजा ब्राह्मणोऽयं प्रकीर्तितः ॥१२॥ सप्तर्षीणां महातेजा मध्ये प्रोक्तो महर्षिभिः। तथा गणेशभक्तेषु मुख्योऽभूतस प्रतापवान् ॥१३॥ नित्यं पूजाप्रकारेण पूजयामास तं मुनिः। तुष्टाव सुस्थिरो भूत्वा यथामति गजाननम् ॥१४॥ विश्वामित्र उवाच। नमस्ते गणनाधाय विघ्नेशाय नमो नमः। निर्गुणाय गुणानां च पते वै ते नमो नमः ॥१५॥ नमः सर्वविदां श्रेष्ठ नमः सर्वप्रियंकर। गजाकाराय देवाय गणेशाय नमो नमः ॥१६॥ गजवक्त्र नमस्तुभ्यं ब्रह्मणां च पते नमः। अनादये च सततंमादिपूज्याय ते नमः ॥१७॥ सर्वसिद्धिप्रदात्रे ते नानामायाधराय च। मायिभ्यो मोहदात्रे वै तद्धीनाय नमो नमः ॥१८॥ बुद्धेः पते नमस्तुभ्यं बुद्धिपंचकधारिणे। मनोवाणीमयायैव तद्धीनाय नमो नमः ॥१९॥ सिंहारूढाय देवाय देवानां च पते नमः। देवदेवेशसेव्यायानादिसिद्धाय ते नमः ॥२०॥ नमश्चतुर्भुजायैव मूषकध्वजधारिणे। नमो मूषकवाहाय हेरंबाय नमो नमः ॥२१॥ लंबोदर नमस्तुभ्यं शूर्पकर्णाय ते नमः। योगिनां कुलदेवाय योगिनां च पते नमः ॥२२॥ एवं तस्मिन् संस्तुवति प्रादुर्भूतो गजाननः। अनंतादित्यसंकाशः सिंहारूढो महोदरः ॥२३॥ तं दृष्ट्वा निपपातोर्व्यां साश्रुनेत्रो महामुनिः। पुलकांकितसर्वांगो भक्तिभावेन संप्लुतः ॥२४॥ तं दृष्ट्वा गणराजस्तु जगाद मुनिसत्तमम्। त्वया कृतमिदं स्तोत्रं मम प्रीतिकरं भवेत् ॥२५॥ यः पठेच्छृणुयाद्योऽपि स मे मान्यो भविष्यति। भुक्तिं मुक्तिं च दास्यामीप्सितं तस्मै न संशयः ॥ २६ ॥ त्वं तु मत्तो वरान् ब्रूहि सर्वान् दास्यामि दुर्लभान्। भक्तिभावेन संतुष्टस्तव योगीश्वराधुना ॥ २७ ॥ मुद्गल उवाच। गणेशवचनं श्रुत्वा सावधानोऽभवन्मुनिः। तं प्रणम्य महाभक्त्या जगौ वै हर्षसंयुतः ॥ २८ ॥ विश्वामित्र उवाच। धन्यो वंशो मदीयोऽद्य धन्यं जन्म तपो यशः। धन्यौ मे जनकौ देव त्वदंघ्रियुगदर्शनात् ॥ २९ ॥ किं वाञ्छामि गणाधीश सर्वं मायात्मकं प्रभो। अतो भक्तिं त्वदीयां मे देहि नाथ नमोऽस्तु ते ॥ ३० ॥ गाणपत्येषु मे देहि संवासं च गजानन। अमुमेव वरं ब्रह्मन्मायामोहविनाशनम् ॥ ३१ ॥ एवमस्त्विति तं प्रोच्य सोऽन्तर्धानं ययौ प्रभुः। विश्वामित्रस्तदारभ्य गाणपत्यो बभूव ह ॥ ३२ ॥ एवं नानावताराश्च वक्रतुंडस्य धीमतः। भक्तानां सिद्धिदातारो दानवानां विनाशकाः ॥ ३३ ॥ चरित्रमखिलं तेषां वक्तुं नैव प्रशक्यते। अतः संक्षेपतो विद्धि कथितं सुकथानकम् ॥ ३४ ॥ एतद्वै वक्रतुंडस्य चरितं पापनाशनम्। भुक्तिमुक्तिप्रदं पूर्णं