मुकुन्दमाला स्तोत्रम् (कुलशेखर आलवार - संस्कृत मूल एवं सान्वय हिन्दी व्याख्या)

108 ముకుందమాల స్వామి : నే నచ్చట నుండిన వేళ ఆదిశేషుడు సహాయుడై యున్నాడు. ఈ లోకమునకు వచ్చుటచేత ఆ యాదిశేషుడు లేడు గదా! ఎట్లు సహాయసంపన్నుడ నగుదును? కుల : స్వామి! నీవు నీ పేరును మార్చితివి. అందుచేత నీ శయ్యయు తన పేరును మార్చుకొనెను. నీవు కృష్ణుడవు. అతడు రాముడు. అందుచేత నీవు రామానుజుడవు. సహా యసంపన్నుడవే. స్వామి : అటులైన నీకేమి కావలయును? స్వామి : జ్ఞాన భక్తి వైరాగ్యములు కావలయును. స్వామి : ఆచార్యు నాశ్రయింపుము. కుల : స్వామి! నీవు ఆచార్యుడవు కావా? కాదని చెప్పిన యెడల ఇతరాచార్యుల నాశ్రయించెదను. స్వామి : నేను గురువు నగుదునా? కుల : స్వామి! నీవు జగత్త్రయగురుడవు కదా! బ్రహ్మదేవుని నాభికమలమునందు గూర్చుండ బెట్టుకొని వేదముల నుప దేశించలేదా? బదరికాశ్రమమున నరనారాయణరూపుడవై నారాయణాష్టాక్షరీమంత్రము నుపదేశించ లేదా? స్వామి : మిగుల స్తుతించుచున్నావు. ఏమి కోరెదవు? కుల : ఓ పుండరీకాక్షా! నీ విశాలనేత్రములతో జూచిన చాలును. స్వామి : జ్ఞానభక్త్యాదు లుండినగదా రక్షింప నగును? కుల : స్వామి! నీవు గోపీజననాథుడవుగదా! గోపికలకు జ్ఞాన భక్త్యాదులుండెనా? వారు సల్పిన కామభక్తిని గూడ సమ్మ తించితివి కదా! కనుక నన్ను కాపాడుటకు సంశయ మేల?