मुकुन्दमाला स्तोत्रम् (कुलशेखर आलवार - संस्कृत मूल एवं सान्वय हिन्दी व्याख्या)

ముకుందమాల 147 హృత్కమల మధ్యమున నెల్లప్పు డుండువాడును, ఆశ్రితులకు అభ యమిచ్చువాడును, అవ్యయుడును, అనంతుడునగు శ్రీమహావిష్ణు నెవరు తలచెదరో వారు శ్రేయస్కరమైన విష్ణుస్థానమగు పరమపదమును పొందు చున్నారు. కులశేఖరులు: నాశనములేని, అంతములేని విష్ణువును ధ్యానించవల యును. ప్రశ్న : అంతపెద్దవానిని లోపల దించుటకు సాధ్యమగునా? కుల : హృదయ మందే ఉన్నాడు. ప్రశ్న : అతడు పరుగెత్తిన నెట్లు? కుల : ఎల్లప్పుడును ఉన్నాడు. ప్రశ్న : అతడేమి చేయును? కుల : నేహాభిక్రమ నాశోఽస్తి ప్రత్యవాయో న విద్యతే, స్వల్ప మప్యస్య ధర్మస్య త్రాయతే మహతో భయాత్. అను భగవద్గీత 2అధ్యా. 40శ్లోకమట్లు సమాధియుక్తునికి అభయ మిచ్చును. ప్రశ్న : అభయమేనా? కుల : మోక్ష మబ్బును. ధ్యానము, జ్ఞానము ముదిరి ప్రకృతి వీడి వైష్ణవము కలుగును. 39 క్షీరసాగర తరంగ శీకరా సార తారకిత చారుమూర్తయే, భోగిభోగ శయనీయ శాయినే మాధవాయ మధువిద్విషే నమః