मुकुन्दमाला स्तोत्रम् (कुलशेखर आलवार - संस्कृत मूल एवं सान्वय हिन्दी व्याख्या)

12 ముకుందమాల అనునట్లు ఒక తలగల పాము, పెక్కు తలులుగల పాము అని సర్పములలో రెండు భేదములు చెప్పబడినవి. భగవంతుడు అనేక శిరస్సులుగల నాగముపైని శయనించియున్నాడు; కోపమును పోగొట్టుటకు లక్ష్మీదేవిని వక్షఃస్థలమున నుంచుకొనియున్నాడు. శత్రునిరసనమునకు ఆది శేషుని ఉంచుకొని యున్నాడు. అజ్ఞానమును బోగొట్టుటకు చక్రమును, జ్ఞానమును గలిగించుటకు శంఖమును ధరించియున్నాడు. భూమి రాపోఽనలో వాయుః ఖం మనో బుద్ధిరేవ చ, అహంకార ఇతీయం మే భిన్నా ప్రకృతి రష్టధా. -- గీత. 7.4 అని గీతలో చెప్పినట్లు జడప్రకృతి నుంచుకొని సృష్టించువాడు. యావత్సంజాయతే కించి త్సత్త్వంస్థావరజంగమమ్, క్షేత్రక్షేత్రజ్ఞసంయోగా త్తద్విద్ధి భరతర్షభ. -- గీత. 13.27 అను శ్లోకము రీతిగ సృష్టించువాడు. ఓ ముకుందా! జగన్నివాసా యనిపించుము. జగన్నివాసు డనగా మత్తః పరతరం నాన్యత్కించి దస్తి ధనంజయ, మయి సర్వ మిదం ప్రోతం సూత్రే మణిగణా ఇవ. -- గీత. 7.7 అనుశ్లోకమట్లు సృష్టించిన దానిలోపల ప్రవేశించియుండువాడు. దార మునందు ముత్యము వలె భగవంతునియందు సకలమును గ్రుచ్చబడియు న్నది. భగవంతుడు ఎన్నరాని యుపకారములను చేయుచున్నాడు. వానిలో మనలను ధరించుట యనునది మిగుల హెచ్చైన కార్యము. ధరించువాడు లేకుండిన జారిపడిపోవును. ఆదికూర్మరూపముతో ధరించుచు కాపాడు చున్నాడు.