निरुक्तम् (महर्षि यास्क मुनि - निघण्टु एवं वैदिक शब्द-व्युत्पत्ति सान्वय सटीक भाष्य)

हिन्दी निरुक्त। ४१ ( ७ )। शूथनासः ( ८ )। शोभम् ( ९ )। दृषु ( १० )। तूयम् ( ११ )। तूर्णिः ( १२ )। अजिरम् ( १३ )। भुरण्यः ( १४ )। शु ( १५ )। आशु ( १६ )। प्राशुः ( १७ )। तूतूजिः ( १८ )। तूतूजानः ( १९ )। तुज्यमानासः ( २० )। अञ्जाः ( २१ )। साचीवित् ( २२ )। द्युगत् ( २३ )। ताजत् ( २४ )। तरणिः ( २५ )। वातरंहा ( २६ )। इति षड्विंशतिः क्षिप्रनामानि ॥ १५ ॥ [ निघ० ] ततित् ( १ )। आसात् ( २ )। अम्बरम् ( ३ )। तुर्वशे ( ४ )। अस्तमीके ( ५ )। आके ( ६ )। उपाके ( ७ )। अर्वाके ( ८ )। अन्त- मानाम् ( ९ )। अवमे ( १० )। उपमे ( ११ )। इति एकादश अन्तिकनामानि ॥ १६ ॥ [ निघ० ] रणः ( १ )। विवाक् ( २ )। विस्खादः ( ३ )। नदनुः ( ४ )। भरे ( ५ )। आक्रन्दे ( ६ )। आहवे ( ७ )। वाजौ ( ८ )। पृतनाज्यम् ( ९ )। अभीके ( १० )। समीके ( ११ )। म्रक्षसत्यम् ( १२ )। नेमधिता ( १३ )। सङ्गाः ( १४ )। समितिः ( १५ )। समनम् ( १६ )। मौव्वहे ( १७ )। पृतनाः ( १८ )। स्पृधः ( १९ )। मृधः ( २० )। पृत्सु ( २१ )। ६