निरुक्तम् (महर्षि यास्क मुनि - निघण्टु एवं वैदिक शब्द-व्युत्पत्ति सान्वय सटीक भाष्य)

हिन्दी निरुक्त (२२१) ६ अध्याय ६६ घोषूक्‌यते व्युद्‌दृश्यत इत्यर्थः । “एधमानाद्विलुभयस्य राजा घोषूक्‌यते विशश्चेन्द्री मनुष्यान्” ६७ सुमत स्वपमित्यर्थः । “उपमागात्सुभममेधायि मन्म” ६८ दिविष्टुषु दिव एषणेषु । “स्थूरं राधः शतावयं कुरुश्रव दिवि- ष्टिषु” ६६ दूतः व्याख्यातः । २०० जिन्वति जिन्वतिः प्रीतिकर्मा । “भूमिं पर्जन्या जिन्वन्ति दिवं जिन्व- न्त्यग्नयः” १०१ अस्म्रः अमात्रो महान् भवति अभ्यमितो वा । “महा अस्म्रो वृजने विरप्शि” १०२ ऋचीषमः ऋचासमः “स्तवे वज्र ऋचीषमः” १०३ अनशंरातिम् अनश्लीलदानम् “अनशंरातिं वसुदामपस्तुहि” १०४ अनर्वा अप्रत्यूतोऽन्यस्मिन् “अनर्वाणं वृषभं मन्द्रजिह्वम्” १०५ असामि ‘असामि’ सामिप्रतिषिद्धम् । अपरि- “असाम्योजो बिभृथा सुदानवः” समाप्तम् (अनन्तम् ) १०६ गल्दा गल्दा धमनयो भवन्ति गलनमासु धी- “आत्वाविशन्तिचन्द्रय आगल्दा धम- यते (नाडी) नीनामू” १०७ जल्हवाः । कवलनग्रहीताः । “न पापासोमनामहे नारायासो न जल्हवः”