प्रबोधचन्द्रोदयम् (कृष्णमिश्र यति - वेदान्त रूपक नाटक सटीक)

प्रकाशकर्तृवंशपरिचयः माण्डरसंज्ञकमैथिलभूसुरवंशेऽजनिष्ट कृती । श्रीमान् 'कन्हाइ' मिश्रो हतजनताऽज्ञानतामिस्रः ॥ १ ॥ उदितश्छीतनशर्मा ततः सुमेरोरिवादित्यः । योऽमानि मान्तिनिवहश्रेयान् सुकृतावदातारमा ॥ २ ॥ मृतपितृकः स बाल्ये मातुलकुलमाश्रितः शरणम् । ग्रामे 'पकड़ी' नामनि गृहस्थतां प्रापितो न्यवसत् ॥ ३ ॥ तत्त॒नयेषु प्रथमो वयसा ज्ञानेन यशसा च । 'मधुसूदन' मिश्राख्यो भक्तश्चतुराग्रणीरभवत् ॥ ४ ॥ तत एव श्री 'जयमणि' संज्ञायां मातरि प्रापम् । जनिमब्धिरामवसुभूमितशाके 'रामचन्द्रो'ऽहम् ॥ ५ ॥ प्रभवादष्टमशरदि स्नेहान्मामुपनिनीषन्तम् । तातं सदा स्वतन्त्रा नियतिरकार्षीत् कथाशेषम् ॥ ६ ॥ बाल्ये पण्डित 'किङ्कर' शर्मकृपाप्राप्तबोधस्य । मम चक्षुषी चमत्कृतसंस्कृतभाषा-प्रयोगेषु ॥ ७ ॥ उन्मीलिते अभूतां श्री 'श्रीनाथा'ख्यविबुधस्य । मम मातुलस्य चरणौ निषेवमाणस्य न चिरेण ॥ ८ ॥ गूढं शास्त्ररहस्यं ज्ञातुं निखिलं निबद्धकक्षस्य । उपदेशको ममाऽभू'दीश्वर' नाथो विदद्वन्द्यः ॥ ९ ॥ स्वाभाविक्या कृपया स्नेहेनान्तःप्ररूढेन । ममतादृशा च यो मामपुषत् सोदर्यभावेन ॥ १० ॥ तत्कृपयाऽधिगताखिलसंस्कृतसाहित्यमर्माणम् । बुधवर 'किशोरि' शर्मा मां व्यधिताचार्यपदभाजम् ॥ ११ ॥ श्रीयुत 'जटेश्वरा'भिधविद्वद्वरपादमुपजीव्य । दर्शनशास्त्ररहस्यं न चिरेणाशेषमाचकलम् ॥ १२ ॥ एतानन्याँश्च गुरून् मनसि ममावस्थितान् सततम् । ध्यायामि यत्कृपा मे मानुष्यकमञ्जसाऽस्ताक्षीत् ॥ १३ ॥ सोऽह वाक्परिचरणव्यापृतचेताः प्रकाशममुम् । निरमामिह विद्वांसः कृपास्पृशः स्वाद्दशो दध्युः ॥ १४ ॥