पृथ्वीराज रासो (सटीक हिन्दी व्याख्या)

१०६ [space] पृथ्वीराजरासौ । [space] [ आदि पर्व ॥ आना की माता का तो उसे शत्रु न सेवने को कहना किंतु उस का अजमेर जाना ॥ दूहा ॥ मातं बरज्जत रत्त हुअ । सचु न सेव न खेवं ॥ आइ अनल अजमेर बन । असुर निरष्वन भेव ॥ छं० ॥ ५२५ ॥ रू० ॥ २६९ ॥ ॥ ढुंढा दानव का अजमेर बन में बहुतदिनों तक मन्तु होकर रहना ॥ सो दानव अजमेर बन । रह्यो दीघ घन अंत ॥ सुंन दिसांनन जीव को । थिरं थांवरं जंग मंत * ॥ छं० ॥ ५२६ ॥ रू० ॥ २७० ॥ ॥ अजमेर की नष्ट भ्रष्ट दशा और आना का खड्ग लेकर प्रेत के पास जाना ॥ चोटक ॥ तहँ सिंघ न म्रग्ग न पंषि वनं । दिसि सून भई डर जीव घनं ॥ नव सातव संत अमंत कियं । पिय की धरनी रव तंत लियं ॥ छं० ॥ ५२७ ॥ तहँ ठाम भयानक सोच तयं । तहँ ठाम कलां कल्ल सोधि वयं ॥ तिहँ ठाम भरे नर नारि ननं । तिहँ ठाम न पंथिय पंथ कनं ॥ छं० ॥ ५२८ ॥ तिहँ ठाम गजं वर बाजि ननं । तिहँ ठाम न सिद्धय सांध कनं ॥ तिहँ ठाम न दारिद द्रव्य गनं । हिय मातं न तात न सोच मनं ॥ छं० ॥ ५२९ ॥ लय षग्ग रमक्किये प्रेत दिसं । बर बीर सु मंडिय चित्त रसं ॥ अविलंब करी सक्करं विपिनं । रिपु थान सपंत सु मैं न मनं ॥ छं० ॥ ५३० ॥ नर दिष्यं अचंभ कियौ सु हियं । कचि आज बिधं भल भष दियं ॥ क्षुध प्यास रु निंदयं राज ननं । सु गयौ वर दानव ताप तनं ॥ छं० ॥ ५३१ ॥ रू० ॥ २७१ ॥ २६९-७० पाठान्तरः-बरजत । रत । आंय । अनल । निरषन ॥ २६९ ॥ सून । सुंचा । दधिर ॥ २७० ॥

• हिं० मंत = सं० म॑न्तु = राजाँ से बना है। यहाँ यह मंत्र का अपभ्रंश नहीं है ॥ २७१ पाठान्तर :-तहो । तहं । मृग । डर । वनं । म॑सु । पीयकी । तत । तत्ति । लीयं । तहां । तिह्वां । टांम । भयानक । तहां । ठांम । तिहां । ठांम । तिहां । ठाम । नमं । तिहां रूक्क सु पंथि रु पंथि जनं । तिहां । ठांम । तिहां ठांम । तिहां । ठांम । द्रव । लै । लग । रु । मुकिय । अविलंव । यांन । संपंत । सपत्त । दिषि । कीयौ । कोई । कोई आज भलो इहं भ्रप दियं । बुध । न निद्रय । दांनव ॥