पृथ्वीराज रासो (सटीक हिन्दी व्याख्या)
Prithviraj Raso by Chand Bardai with Hindi Commentary
महाकवि चन्दबरदाई / कविराज मोहनसिंह द्वारा
पृष्ठ 464, कुल 470 में से
संदर्भ में पढ़ेंग्यारहवां समय ३ ] पृथ्वीराजरासो । ४४१ धरै छत्र सीसं विराजंत गोरी । पिल्लै पंति देवं विचें किल्ल होरी ॥ बलीय़ान थानं छुटें मानु पहं । जगी जोग जालं उन्नहैं सुयद ॥ छं० ॥ ८ ॥ चल्लै बारवं उपरे साचि सज्जी । कमठं पिठं उथ्यलं सेस दज्जी ॥ विंटे गट्ट गोचार क्लेशन थानं । मनौं सागरं वीच बद्धानलानं ॥ छं० ॥ १० ॥ वजे थान थानं सुचंवान्च दूरं । गहे पग्ग सीरं वदै मुष्प कूरं ॥ शाह का निसुरति ख़ां को आरब ख़ां के पास भेजना कि चित्ररेखा को देकर पैर पर गिरै तो हम क्षमा करदें ॥ ॥ वरं मोकले मेल्लनि खुत्ति पांनं । कचौ आरवं लग्गि पायं विच्चानं ॥ छं०॥ ११॥ दियौ चिचरेषा लियौ दंड दोनं । भिरै षेत मोसीं कहूं अज्ज कोनं ॥ पस्यौ तापना आरवं निट्ठ निट्ठं । गयौ काहरं धीरजं दिट्ठ दिट्ठं ॥ छं०॥१२ ॥ आरब ख़ां का सादर आज्ञा मानना और चित्ररेखा को देना स्वीकार करना ॥ दियौ जाइ फुर्मान निस्रत्त ईसं । लियौ आरवं आदरं नाइ सीसं ॥ दई चिचरेषा सिनाबी सुडोरं । तिनं उप्परं गुंज भौंरान बोरं ॥ छं० ॥ १३ ॥ इकं सेत हस्थी दु चार्वें कराकी । पलंगी रजल्ली धरै अंत पाक्की ॥ सतं एक मप्पी दई चिचरेचा । बनी सुद्ध बानै धरं मद्धि नेहा ॥ छं० ॥ १४ ॥ रू० ॥ ६ ॥ ६ पाठान्तर-सथ । चौसठि । थानं । अंग । सदंती । प्रमानं । तडिता ॥ ६ ॥ पत्ति । फहरंत । भादवा । झावकैं । मनौं । गजै । बजै ॥ ७ ॥ पट्टोर उधोर । घटं । बर । बटं । अग्रे । चलियं । अगिवाचं । पुठि । पुरंसान ॥ ८ ॥ धरें । गौरी । यांनं २। छुटे । पहू । मांनो । न उठै सुराने ॥ ८ ॥ उपरें । सनी । कमठं । उथल । दभी । बिंटे । गढ । कै । यांन यांनं । बडवानलानं ॥ १० ॥ यांन यांनं । गहें । मुप । निसुरति । पांतं । कहौं ॥ ११ ॥ भिरें । मोसूं । कहौ । क्रीनं । तापनां । निच निठं । दिठि दिठं ॥ १२ ॥ फुरमानं । निसुरत्त । नांय । शीशं । सहोरं । उपरं ! भवरांन । भोरं ॥ १३ ॥ हथी । आरब । चौराकी । रजकी । मध्यें । बांने ॥ १४ ॥ ९०