पृथ्वीराजविजय महाकाव्यम् (कवि जयानक - अजमेर चौहान साम्राज्य एवं सम्राट् पृथ्वीराज इतिहास)

, चतुर्थः सर्गः . ८५ भूरेव भुजिष्या दासी तया स्वेच्छया यथेच्छं प्र(l.16)काश्या रमणीयाः पदार्थसार्था यस्य तस्मिन्नाजनि एवं विकल्पान्कुर्वति सति विद्याधरः(l.17) प्रबुद्धः सन्मुखाद्गुलिका पतितेति च ज्ञातवान् संभ्रान्तश्चाभूत् ॥ ४६. भूपालतिग्मरु(l.18)चिपादतिरोहितायां तस्यां मनःकुमुदशाश्वतचन्द्रिकायाम् • कष्टं नभश्चरशशी स्फुट(l.19) लक्ष्यमाण- शङ्काकलङ्कमतिपाण्डुमुखं बभार ॥ नभश्चरो विद्याधर एव शशी मुखं स्फुटं(l.20) लक्ष्यमाणशङ्काकलङ्को यस्य तद्वहन् यवोतिपाण्डुरम् कदा तन्मन एव कुमुदं तस्य नि(l.21*)त्यज्यो- त्स्रायां गुलिकायां राज्ञःपाद एव सूर्यस्तेन च्छादितायां सत्यां, रविपादच्छादि- तायां ज्योत्स्ना(l.1)यां सत्यां चन्द्रो दृश्यकलङ्कं मुखमग्रिमभागं वहति ॥ ४७. शून्याशयस्थं वहतो वदनं विरूपं सन्त्येव(l.2) तस्थुरिव नास्य विभूषणानि . विच्छायतामुपगते तुहिनांशुबिम्बे व्योम्नि स्थितान्यपि हि नैव विभान्त्युडू(l.3)नि ॥ शून्यहृदयत्वाद्विच्छायं मुखं दधतोस्य वर्त्तमानान्यपि भूषणानि न तस्थुरिव चन्द्रे म्लाने व्यो(l.4) मस्थान्यप्युडूनि नैव शोभन्ते ॥ ४८. उत्तिष्ठता धरणिपालमनेन दृष्ट्वा व्रीडाभरादवनताननताम(l.5)वाप्य . ऊर्ध्वे गतेरवसरस्सकलस्ससाप्त इत्याशयेन वसुधेव परीच्यते स्म ॥ शयनादुत्तिष्ठता(l.6) विद्मधरेण राजानं दृष्ट्वा लज्जाभरान्नतमुखत्वं प्राप्याकाशगमनार्थ सकलः कालो गत इति(l.7) भावेनेव भूरीक्षिता ॥ ४९. 1 Ms. सत्तूं॰. 2 Ms. राजापां. 3 Ms. ॰शयास्य.