पूर्णप्रज्ञ भाष्य (श्रीमन् मध्वाचार्य - द्वैत वेदान्त ब्रह्मसूत्र महाभाष्य जगन्नाथदीपिका सटीक)

द्वितीयः परिशिष्टः ॥ ११२६ (१४) प्र ॥ ब्रह्म कांश्चित् जनान् दुःखभाजः करोति कांश्चित् जना न् सुखभाजः करोति तस्य कारणं किम् ? उ ॥ जीवानां अनादिकर्म कारणम् ॥ २-१-३४, २-१-३५. (१५) प्र ॥ यः इदं इदमिति जानाति स जीवोऽपि जगदिव मिथ्या किम् ? उ ॥ न, जीवः ब्रह्मैव, तथाऽपि मायाकल्पितदेहेन्द्रियोपाधि वशात् तस्य भेदव्यपदेशः ॥ १-२-२०, १-४-२२. (१६) प्र ॥ ब्रह्मणः उपाधिः कथं आगतः ? उ ॥ उपाधिः अनादिः ॥ २-१-१४. १७) प्र ॥ जीवः ब्रह्मणः अभिन्नश्चेत् शास्त्रे विधिनिषेधयोः किं प्रयोजनम् ? उ ॥ यथा स्वप्नदृष्टपदार्थाः स्वप्नान्तपर्यन्तं सत्याः अनन्तरं मिथ्या, तथा यावत्पर्यन्तं अहमेव ब्रह्म इति ज्ञानं जीव स्य न सम्भवति तावत्पर्यन्तं जीवभेदादिकं सत्यं भेद सत्यताज्ञानात् तावत्पर्यन्तं जीवः शास्त्रोक्तप्रकारेण क र्म कुर्यात् एव । व्यवहारकाले विधिनिषेधयोः प्रयोज नं अस्ति ॥ २-३-४८, २-१-१४. (१८) प्र ॥ जीवानां देहसम्बन्धरूपसंसारात् मुक्तिः अस्ति वा ? उ ॥ अस्ति, अहं ब्रह्मैव इति ज्ञानं यदा सम्भवति तदा मु क्तिः ॥ १-१-१९, ३-३-३२, ४-३-१४. (१९) प्र ॥ कर्मणां प्रयोजनं नास्ति किम् ? उ ॥ प्रयोजनं अस्ति, कर्म परम्परया ज्ञानसाधकम् ॥ ४-१- १६, १८,३-४-२७. (२०) प्र ॥ ज्ञानानन्तरं पूर्वकृतं कर्म किं भवति ? उ ॥ सुकर्म सुहृदं प्राप्नोति, दुष्कर्म द्वेषिणं प्राप्नोति । प्रार