रघुवंशम् (मल्लिनाथ संजीवनी व श्रीकृष्णमणि त्रिपाठी हिन्दी व्याख्या)

पञ्चदशः सर्गः ५०३

आश्रमवासियों का काँपना दूर हो गया अर्थात् नारायणास्त्र लगते ही वह पृथ्वी पर गिर कर मर गया उसके मरने से मुनि लोग निर्भय हो गये ॥ २४ ॥

वयसां पंक्तयः पेतुर्हंतस्योपरि विद्विषः । तत्प्रतिद्वन्द्विनो मूर्ध्नि दिव्याः कुसुमवृष्टयः ॥ २५ ॥

अन्वयः—हतस्य विद्विषः उपरि वयसां पङ्क्तयः पेतुः । तत्प्रतिद्वन्द्विनः मूर्ध्नि दिव्याः कुसुमवृष्टयः ( पेतुः ) ।

वयसामिति । विद्वेष्टीति विद्विट् तस्य विद्विषो राक्षसस्योपरि वयसां पक्षिणां पङ्क्तयः पेतुः । तत्प्रतिद्वन्द्विनः शत्रुघ्नस्य मूर्धिन तु दिव्याः कुसुमवृष्टयः पेतुः ।

भाषार्थ—मरे हुए उस लवणासुर के ऊपर गिद्ध आदि पक्षी टूट पड़े और उसके प्रतिद्वन्द्वी शत्रुघ्न के ऊपर स्वर्ग से दिव्य पुष्पों की वर्षा होने लगी ॥ २५ ॥

स हत्वा लवणं वीरस्तदा मेने महौजसः । भ्रातुः सोदर्यमात्मानमिन्द्रजिद्वधशोभिनः ॥ २६ ॥

अन्वयः—स वीरः लवणं हत्वा तदा आत्मानं महौजसः इन्द्रजिद्वधशोभिनः भ्रातुः सोदर्यं मेने ।

स इति । स वीरः शत्रुघ्नो लवणं हत्वा तदात्मानं महौजसो महाबलस्येन्द्रजिद्वधेन शोभिनो भ्रातुर्लक्ष्मणस्य समानोदरे शयितं सोदर्यमेकोदरं मेने । "सोदराद्यः" इति यप्रत्ययः ।

भाषार्थ—शूरवीर शत्रुघ्न ने लवणासुर को मारकर उस समय अपने को इन्द्रविजयी मेघनाद को मारने से शोभा सम्पन्न लक्ष्मण का सच्चा सहोदर भाई समझा ॥ २६ ॥

तस्य संस्तूयमानस्य चरितार्थैस्तपस्विभिः । शुशुभे विक्रमोदग्रं व्रीडयाऽवनतं शिरः ॥ २७ ॥

अन्वयः—चरितार्थैः तपस्विभिः संस्तूयमानस्य तस्य विक्रमोदग्रं व्रीडया अवनतं शिरः शुशुभे ।

तस्येति । चरितार्थैः कृतार्थैः कृतकार्यैस्तपस्विभिः संस्तूयमानस्य तस्य शत्रुघ्नस्य विक्रमेणोदग्रमुन्नतं व्रीडया लज्जयाऽवनतं नम्रं शिरः शुशुभे । विक्रान्तस्य लज्जैव भूषणमिति भावः ।

भाषार्थ—जब तपस्वियों का काम पूरा हो गया तब वे शत्रुघ्न की बड़ाई