रत्नावली नाटिका (सम्राट हर्षवर्धन - शास्त्रीय नाटिका रत्न सम्पूर्ण ४ अङ्क सान्वय सटीक)

तृतीयोऽङ्कः 279 King—Oh ! You speak what is not quite true, my love. For, whenever her bosom swelled with deep sighs, I trembled. Also, whenever she became sullen, I talked to her sweetly. Whenever in her face the brows were knitted in a frown out of anger, I prostrated myself at her feet ; and thus nothing but my attendance (was shown) to the Queen due to (her) high birth ; but the affection I feel for you is full of vehement love springing from excessive attachment. [lit. : but the affection in which excessive flavour is caused by vehement love, is (reserved) for you (alone).] 18. वासवदत्ता—( उपसृत्य ) अज्जउत्त ! सरिसं ¹अज्जउत्त ! सरिसं एदं ! (क) राजा—( दृष्ट्वा सवैलक्ष्यम् ) देवि ! न खलु अकारणे मामुपा- लब्धुमर्हसि । त्वामेव मत्वा वेशसादृश्यविप्रलब्धा वयमिहा- गताः । तत् क्षम्यताम् । ( पादयोः पतति ) वासवदत्ता—( सरोषम् ) अज्जउत्त ! उट्ठेहि उट्ठेहि । किं अज्जवि सहजाभिजादाए सेवाए दुक्खं अणुभवीअदि ? (ख) राजा—( स्वगतम् ) किम् ! एतदपि श्रुतं देव्या ? तत् सर्व्वथा देवीप्रसादनं प्रति निराशीभूताः स्मः । ( इत्यधोमुखस्तिष्ठति ) विदूषकः—भोदि ! तुमं किल अत्ताणअं उब्बंघिअ (क) आर्यपुत्र, सदृशम् आर्यपुत्र ! सदृशमेतत् ! (ख) आर्यपुत्र, उत्तिष्ठ उत्तिष्ठ । किमद्यापि सहजाभिजातया सेवया ( सहजाभि- जातायाः सेवायाः ) दुःखमनुभूयते ?

1. अज्जउत्त ! सरिसं एदं । अथवा, सुठुं एदं, सरिसं एदं ।