ऋभु गीता (शिव रहस्य - निदिध्यासन व अद्वैत बोध)

॥ एकविंशोऽध्यायः ॥

ऋभुः -

महारहस्यं वक्ष्यामि वेदान्तेषु च गोपितं । यस्य श्रवणमात्रेण ब्रह्मैव भवति स्वयं ॥ २१.१॥

सच्चिदानन्दमात्रोऽहं सर्वं सच्चिन्मयं ततं । तदेव ब्रह्म संपश्येत् ब्रह्मैव भवति स्वयं ॥ २१.२॥

अहं ब्रह्म इदं ब्रह्म नाना ब्रह्म न संशयः । सत्यं ब्रह्म सदा ब्रह्मास्म्यहं ब्रह्मैव केवलं ॥ २१.३॥

गुरुर्ब्रह्म गुणो ब्रह्म सर्वं ब्रह्मापरोऽस्म्यहं । नान्तं ब्रह्म अहं ब्रह्म सर्वं ब्रह्मोपरोऽस्म्यहं ॥ २१.४॥

वेदवेद्यं परं ब्रह्म विद्या ब्रह्म विशेषतः । आत्मा ब्रह्म अहं ब्रह्म आद्यन्तं ब्रह्म सोऽस्म्यहं ॥ २१.५॥

सत्यं ब्रह्म सदा ब्रह्म अन्यन्नास्ति सदा परं । अहं ब्रह्मात्वहं नास्ति अहंकारपरं नहि ॥ २१.६॥

अहं ब्रह्म इदं नास्ति अयमात्मा महान् सदा । वेदान्तवेद्यो ब्रह्मात्मा अपरं शशशृङ्गवत् ॥ २१.७॥

भूतं नास्ति भविष्यं न ब्रह्मैव स्थिरतां गतः । चिन्मयोऽहं जडं तुच्छं चिन्मात्रं देहनाशनं ॥ २१.८॥

चित्तं किंचित् क्वचिच्चापि चित्तं दूरोऽहमात्मकः । सत्यं ज्ञानमनन्तं यन्नान्यतं जडदुःखकं ॥ २१.९॥

आत्मा सत्यमनन्तात्मा देहमेव न संशयः । वार्ताप्यसच्छ्रुतं तन्न अहमेव महोमहः ॥ २१.१०॥

एकसंख्याप्यसद्ब्रह्म सत्यमेव सदाऽप्यहं । सर्वमेवमसत्यं च उत्पन्नत्वात् परात् सदा ॥ २१.११॥

सर्वावयवहीनोऽपि नित्यत्वात् परमो ह्यहं । सर्वं दृश्यं न मे किंचित् चिन्मयत्वाद्यदाम्यहं ॥ २१.१२॥

आग्रहं च न मे किंचित् चिन्मयत्वाद्यदाम्यहं । इदमित्यपि निर्देशो न क्वचिन्न क्वचित् सदा ॥ २१.१३॥