ऋभु गीता (शिव रहस्य - निदिध्यासन व अद्वैत बोध)

निदाघ सत्यमेवैतद्यदुक्तं युक्तिगर्भितम् ।
तथापि युक्तं मद्वाक्यं त्रैविध्याज्ज्ञेयवस्तुनः ॥ १.७१॥

सगुणं निर्गुणं ताभ्यां अन्यन्निष्प्रतियोगिकम् ।
ब्रह्मैवं त्रिविधं लिङ्गैर्वेदान्तेषु हि विश्रुतम् ॥ १.७२॥

तत्राद्यं हेयगुणकं सोपाधित्वान्मुमुक्षुभिः ।
तत्त्वमस्यादिवाच्यत्वाज्ज्ञेयं हेयतयाग्रतः ॥ १.७३॥

जीवेश्वरविभागेन सगुणं द्विविधं भवेत् ।
जीवश्च त्रिविधस्तद्वद् ईशश्चास्तां इदं तथा ॥ १.७४॥

उपादेयं द्वितीयं स्यान्निर्गुणं मोक्षकाङ्क्षिभिः ।
तत्त्वमस्यादिलक्ष्यत्वाज्ज्ञेयं चात्मतया ततः ॥ १.७५॥

हेयोपादेयशून्यं तत्तृतीयं प्रकृतं यतः ।
मुक्तैः प्राप्यं अतश्चैवमपि ज्ञेयं मुमुक्षुभिः ॥ १.७६॥

इदन्त्येनाप्यहन्त्येन स्वत्वेनापि नवेद्यता ।
तथाप्यस्यास्ति वेद्यत्वं श्रुत्युक्तत्वान्न नास्तिता ॥ १.७७॥

मुक्तस्य स्वगतो भेदो यदनाप्ता न नश्यति ।
तज्ज्ञाने फलमेतत्स्यात् सर्वभेदनिबर्हणम् ॥ १.७८॥

अतोऽस्यालक्षणत्वेन सदसद्वरतास्त्वपि ।
शशशृङ्गसमानत्वं निदाघाशक्यमीरितुम् ॥ १.७९॥

विशेषसत्त्वाभावेपि सत्तासामान्यता यतः ।
निर्द्वन्द्वत्वेन संसिद्धा ततस्सत्त्वादिकं भवेत् ॥ १.८०॥

अथवा शशशृङ्गादि सादृश्यं भवतु स्वतः ।
सिद्धान्तता श्रुतिप्रोक्ता नैराश्यस्य हि सुव्रत ॥ १.८१॥

न तावता विरोधोस्ति कश्चिदप्यधुना तव ।
संसारमोक्षसिद्ध्यर्थं अस्यानुक्ततया मया ॥ १.८२॥

॥ इति श्री गुरुज्ञानवासिष्ठे तत्त्वनारायणे ज्ञानकाण्डस्य प्रथमपादे तृतीयोऽध्यायः
एवं श्री ऋभुगीता प्रथमोऽध्यायः समाप्तः ॥