रूपमण्डन एवं देवमूर्त्ति-प्रकरणम् (मण्डन सूत्रधार - प्राचीन मूर्तिकला एवं देव-प्रतिमा लक्षण सटीक)

प्रथमोऽध्यायः ७ मुखस्यापि त्रिभागेण ललाटं नासिका हनुः । विस्तरे स्तनगर्भे तु द्वादशाङ्गुलमीरितम् ॥ ३३ ॥ तद्बाह्ये वेदवेदांशे कक्षे एकान्तरे ततः । सप्तसप्ताङ्गुलौ बाहू दैर्घ्ये च षोडशाङ्गुलः (१) ॥ ३४ ॥ करोऽष्टादशमात्रः स्याद्(२)विस्तारो रेणुनाङ्गुलः । दैर्घ्ये सूर्याङ्गुलः पाणिविस्तारे पञ्चमालकः ॥ ३५ ॥ मध्यं मन्वङ्गुलं व्यासे कटी प्रोक्ता जिनाङ्गुला । मूल एकादशोरु स्याज्जङ्घा प्रान्ते युगाङ्गुला ॥ ३६ ॥ चतुर्दशाङ्गुलः पाद(३)स्ततोर्द्धे च युगाङ्गुलाः । कक्षस्कन्धस्तदूर्द्धे तु कर्तव्यश्चाष्ट(४)मातृकाः ॥ ३७ ॥ ग्रीवा त्वष्टाङ्गुला व्यासे पादः प्रोक्तः षडङ्गुलः । षट्सप्ताष्ट(५)नवांशान्तामुद्देशाश्च प्रदर्शिताः ॥ ३८ ॥ ज्ञेयो मानविभा(६)गश्च विस्तरः पूर्वशास्त्रतः ॥ ३९ ॥ इति श्रीसूत्रधारमण्डनविरचिते रूपमण्डने वास्तुशास्त्रे प्रतिमाद्रव्यगुणदोष- तालाधिकारः प्रथमोऽध्यायः ॥ १ ॥

(१) '-ङ्गुलौ' इति स्यात् । (२) 'विस्तारोऽग्रे गुणाङ्गुलः' इति स्यात् । (३) '-स्तदूर्ध्वं च युगाङ्गुलः' इति स्यात् । (४) '-मात्मकः' इति स्यात् । (५) '-नवांशाना-' इति स्यात् । (६) '-गस्य' इति स्यात् ।