साहित्यदर्पण (आचार्य विश्वनाथ - वाक्यं रसात्मकं काव्यम् सटीक)

भूमिका । ७७ शुद्धश्चापदपदःशशिशकलचूडामणिरटभिः कीर्तिद्दष्टारं मलयसुगन्धे तन्निगात्— ‘शतानन्दापरारख्येन भट्टवामकटसूनुना । साधितं रुद्रटेनेदं सामाजा धीमतां हितम् ॥’ इति श्लोकाद्दश्यते । शिशुपालवधार्थावितलक्षणोऽयं ग्रन्थः यस्य टिप्पणी । शृङ्गारतिलकस्य च रुद्र इति ननु रुद्रटः । एष च पिशुनमते मौल—‘शतान- न्दोऽपरार्विख्या पुनरपि रुद्रः प्रमाद्यति’ इति । वक्रोक्तिजीवितकारः । वक्रोक्तिजीवितं नाम यस्यालङ्कारग्रन्थः । यस्य रचयिता राजानककुन्तक इति प्रसिद्ध— ‘संरम्भः करिणीतटोज्वलपयोध्वंसाभियोगोन्मुखः सद्यः केवलमेव यातिनमतांनित्यन्तो दैवाद्दृष्ट्वा दिनम् । इत्यामोहितहृदयप्रह्लादपदतादायैर्गुणानाङ्गणै- र्ग्योऽसौ हृद्य समग्रमेतदित्थं सावद्यविद्याने जनैः ॥’ इति वक्रोक्तिजीविते द्वितीयोन्मेषान्ते । यस्य तु— ‘काव्यस्यान्तश्चमत्कारकारिवैदग्ध्यभङ्गीभणितिरूपं वक्रोक्तिकथितं । यस्य सर्वोद्दलाङ्कारतोदिता ग्रन्थ एव स किञ्चिद् वो मया ।’ इत्यायुक्तम् । नवमपिशुनः । . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .