साहित्यदर्पण (आचार्य विश्वनाथ - वाक्यं रसात्मकं काव्यम् सटीक)

[तृतीयः परिच्छेदः । २०३]

क्रमेण यथा— 'सुतनु जहिहि कोपं पश्य पादानतं मां न खलु तव कदाचित्कोप एवंविधोऽभूत् । इति निगदति नाथे 'तिर्यगामीलिताक्ष्या नयनजलमनल्पं मुक्तमुक्तं न किंचित् ॥' अत्र बाष्पमोचनेनेर्ष्याख्यसंचारिभावस्य शम । चरणपतनप्रत्याख्यानात्प्रसादपराङ्मुखे निभृतकितवाचारेत्युक्त्वा रुषा परुषीकृते । व्रजति रमणे निःश्वस्योर्ध्वं मनस्वि तहस्तया नयनसलिलच्छन्ना दृष्टिः सखीषु निवेशिता ॥'

---

(टीका-भागः अतिमन्दमुद्रितः/अस्पष्टः) नाती । तद्धि दर्शयति निगद्ये इत्यत्र मैवं तन्मर्दनमित्यादि च दृढा- मृष्टाद् ॥ ... काविरादा सीताशेपान्तित्वादयुक्तं... चिन्ता अशुचिना । एव तृषादिदिपराने यावद्धनिमित्तं हेतुकदर्शयितव्यम् । अत्र मान्तरादिकार—भावस्येति । एतच्चमत्कनपरमार्थेति । नायस्य कचिज्जि- ... दात्त्वप्रसादात्प्रागवस्था । उड्डतः ... । संचि- ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ...