समराङ्गणसूत्रधार (महाराज भोज - वास्तु, स्थापत्य एवं यंत्र शास्त्र)

सप्तविंशतिमण्डपलक्षणं नाम सप्तषष्टितमोऽध्यायः । ५४१ क्षणान्तरेषु रचयेद् दीप्तिकातोरणानि च । अन्यथा वा भवेद् वृत्तं चतुरश्रो यथा क्वचित् ॥ ८५ ॥ गजतालुयुतः पट्टस्योर्ध्वमष्टाश्रिरेव वा । कुर्वीत मध्ये चाष्टाश्रिबाह्यतः पङ्क्तयस्तथा ॥ ८६ ॥ (विशेषं छादये ब्रूमः स्तम्भिकांसूत्रद्भासयेत् ?) । षोडशं द्वादशाष्टौ वा +++ चतुरोच्छ्रायोः(?) ॥ ८७ ॥ पादान्यदूषयँत् शिल्पीमवेक्षणवशात्(?) सदा । त्रयोविंशतिधा भाज्यमन्तरं पट्टघण्टयोः ॥ ८८ ॥ घैण्टोर्ध्वं(?)पद्मपत्री सार्धभागसमुच्छ्रिता । उच्छ्रिता सार्धभागेन तदूर्ध्वं (दृढरी ?) भवेत् ॥ ८९ ॥ कपोती ग्राससंयुक्ताः सार्धभागसमुच्छ्रिताः । कण्ठकस्त(स्तु)द्विभागैः स्यादमरस्तु द्विभागिर्का(?) ॥ ९० ॥ भागद्वयं विनिष्क्रान्तं त्रिभागे गजतालुके । ('दत्ताभागानुच्छितकोसलं भागं च धालिका भवेत् ?) ॥ ९१ ॥ भागद्वयं द्वितीयं च तृतीयं च द्विभागिकम् । तस्योपरिष्टात् कर्तव्या(वलिन्यार्धभागिका ?) ॥ ९२ ॥ निर्गमः सूत्रमार्गेण एकैकस्य स्वमानतः । ++ गर्भकोणः स्यात् पक्ष्मपत्त्र्याश्च मस्तमे(?) ॥ ९३ ॥ विमृश्य सूत्रधारो वा निर्गमं कल्पयेत् स्वयम् । समैर्भागैश्च पत्त्रैश्च विकटैः पद्मपत्त्रकैः ॥ ९४ ॥ हस्तितुण्डैर्वरालैश्च शालभञ्जीभिरण्डकैः । भल्लिकातोरणैश्चैव भूषणीया चतुष्किका ॥ ९५ ॥ खेचरैर्मा(ल्य)बन्धैश्च नानाकर्मवितानभिः । मन्दारकैः शुंक्तिभिर्वा पद्मैर्वा नागपाशकैः ॥ ९६ ॥ मण्डपं छादयेत् प्राज्ञो बाह्यतस्त्वभिधीयते । द्विगुणौ(?) मौलिकद्वारात् पादोनद्विगुणं क्वचित् ॥ ९७ ॥ १ द. का० स्तत्रभास० । २ द. शा । ३ द. यपट्टच्छूया । ४ द. यन् । ५ द. घण्टा । ६ द. तो । ७ द. गा । ८ द. काः । ९ द. न्दभागा नुच्छितकोसल । १० द. सु । ११ द. ण ।