समराङ्गणसूत्रधार (महाराज भोज - वास्तु, स्थापत्य एवं यंत्र शास्त्र)

(एश्वास्याद् विश्वरूपे च कस्यायास्तुपुरस्करा ?) चतुष्पिका(भि)स्तिसृभिर्भवेत् त्रैलोक्यसुन्दरी ॥ ७८ ॥ चतुरश्रीकृते क्षेत्रे भक्ते द्वादशभिः पदैः । त्रिभागायामविस्तारा मध्ये शाला चतुर्मुखी ॥ ७९ ॥ सर्वतः सार्धभागाश्च(च) कर्तव्या पदपद्धतिः । तस्याः प्रागुदक्१ ++++शालाचतुष्टयम् ॥ ८० ॥ द्विभागायामविस्तारं विधातव्यं सुशोभनम् । भागिकालिन्दकेनैतत् स्यात् प्राकूसे + न वेष्टितम् ॥ ८१ ॥ कक्ष्यास्ताभिर्द्विभागाभिः कर्णिकाभिरलङ्कृतम् । एवै(त)त् कर्णमञ्जर्याः कर्णे ++विधीयते(?) ॥ ८२ ॥ जगती स्याच्छ्वस्येष्टा३ तदा गन्धर्वमा(वा)लिका । इयवे(मे)वापरे भागे चतुर्थ्यां शालयान्वितां(ता) ॥ ८३ ॥ विज्ञेया जगती नाम्ना विद्याधरकुमारिका । अपरस्यां चतुर्थी(र्थीं) तु हित्वा शालां (विनीयते?) ॥ ८४ ॥ ते द्वे + (कुचो?) कुर्वीत सुभद्रां त्रिदशप्रियाम् । (चतसृषु भद्रेषु प्रत्येकं पञ्च कर्णिगा६ ॥ ८५॥ शालाः स्युर्यदिश्चन्द्राष्टा ?) तदा स्यात् सिंहपञ्जरा७ । चतुरश्रीकृते क्षेत्रे चतुर्दशविभाजिते ॥ ८६ ॥ त्रिभागायामविस्तीर्णं मध्ये देवकुलं भवेत् । भागेनैकेन कर्तव्यो भ्रमो दिक्षु तिसृष्वथ ॥ ८७ ॥ प्रासादायामविस्तीर्णे तस्याग्रे मुखमण्डपः । भद्रस्य पार्श्वद्वितये बाह्यतो भद्रविस्तृतं(म्) ॥ ८८ ॥ शालायुग्मं विधातव्यं त्रिपदायामविस्तृतिः९ । भागिकभद्रमा(भ्रम)णोपेतं (यदिकाच्च पयास्वित ?) ॥ ८९ ॥

१ द. क्षु । २ द. गि । ३ द. ष्टां । ४ द. सा । ५ द. च । ६ द. र्ण । ७ द. राः । ८ द. ते । ९ द. तिः ।