सुभाषितरत्नभाण्डागार (पण्डित काशीनाथ शर्मा संग्रह)
सुभाषितरत्नभाण्डागार (पण्डित काशीनाथ शर्मा संग्रह)
Subhashita Ratna Bhandagara
पण्डित काशीनाथ शर्मा (सम्पादक: नारायण राम आचार्य) द्वारा
स्रोत: Subhashita Ratna Bhandagara (10,000+ Classic Sanskrit Epigrams & Maxims - Nirnaya Sagar Press) (उद्गम)
DevanagariSanskritpublished516 पृष्ठ
पृष्ठ 421, कुल 516 में से
संदर्भ में पढ़ेंपृष्ठ 421
| १२ | सुभाषितरत्नभाण्डागारम् |
|---|
| परवृद्धिमत्सरी मनो हि मानिनाम् । (शि० व०) | पुत्र शत्रुरपण्डित. । (चा० नी०) |
| परसदननिविष्ट को लघुत्वं न याति । (भर्तृ०) | पुत्रप्रयोजना दारा. । |
| परसेवैकसकानां को हि स्नेहो निजे जने । (क० स०) | पुत्रहीनं गृहं शून्यम् । |
| परहस्तगता. स्त्रिय. । | पुत्रादपि भयं यत्र तत्र सौख्यं हि कीदृशम् । |
| परहितनिरतानामादरो नात्मकल्पैं । | पुत्रोदये नाद्यति का न हर्षात् । (कु० सं०) |
| पराभवोऽप्युत्सव एव मानिनाम् । | पुनर्दरिद्री पुनरेव पापी । |
| परार्थप्रतिपन्ना हि नेक्षन्ते स्वार्थमुत्तमा । (क० स०) | पुनर्दांरा पुनर्विंत्तं । (विक्र० च०) |
| परिजनतापि गुणाय सद्गुणानाम् । (कि० अ०) | पुनर्घनाढ्य पुनरेव भोगी । |
| परिवर्तिनि संसारे मृत. को वा न जायते । | पुरुषा अपि बाणा अपि गुणच्युताः कस्य न भयाय । |
| परेङ्गितज्ञानफला हि बुद्धय. । | पुष्प पर्युषितं त्यजन्ति मधुपा । |
| परैरनिन्द्यं चरितं मनस्विनां पयोनुसारोचितमेव शोभते । (क० स०) | पुस्तकप्रत्ययाधीतं । (नारद०) |
| परैरपर्यांसितवीर्यसंपदां पराभवोऽप्युत्सव एव मानिनाम् । (कि० अ०) | पूज्यं वाक्य समृद्धस्य । |
| परोपकारं पुण्यं न स्यात्कलुशतैराप । | पूर्वपुण्यतया विद्या । |
| परोपकाराय सतां विभूतय ! | पूर्वावधीरितं श्रेयो दुःखं हि परिवर्तते । (अ० शा०) |
| परोपकारार्थमिदं शरीरम् । | पृथिवीभूषणं राजा । |
| परोपदेशवेलायां शिष्टाः सर्वे भवन्ति वै । | पेशलं हि सतीमन । (क० सं०) |
| परोऽपि हितवान्बन्धुः । (प० त०) | प्रकृति खलु सा महीयसां सहते नान्यसमुन्नतिं यया । |
| पर्यांयपीतस्य सुरैर्हिमांशो. कलाक्षयः श्लाघ्यतरो हि वृद्धे. । (र० व०) | प्रकृतिमहते कुर्मस्तस्मै नमः कविकर्मणे । |
| पर्व्वतानां भयं वज्रात् । (चा० नी०) | प्रकृतिरियं सत्त्ववताम् । |
| पलाशजालै. पिहित. स्वयं हि प्रकाशमासादयतीक्षुडिम्भः । (नै० च०) | प्रकृतिसिद्धमिदं हि दुरात्मनाम् । |
| पवन. परागवाही रथ्यासु वहन्रजस्खलो भवति । | प्रकृतिसिद्धमिदं हि महात्मनाम् । (भर्तृ०) |
| पश्यन्तु लोका. कलिकौतुकानि । | प्रकृत्सा ह्यमणिः श्रेयान्नालकारश्च्युतोपलः ! (कि० अ०) |
| पश्यन्तु लोका कलिदोषकानि । | प्रच्छन्नमप्युह्यते हि चेष्टा । (कि० अ०) |
| पाणौ पयसा दुग्धे तक्रे फूत्कृत्य पामर. पिवति । | प्रजानामपि दीनाना राजैव सदय पिता । |
| पात्रत्वाद्धनमाप्नोति । | प्रजापतेर्विसर्गो हि प्राणिसर्गोऽधिकाधिक । (क० स०) |
| पात्रानुसारं फलम् । | प्रज्ञा नाम बल ह्येव निष्प्रज्ञस्य बलेन किम् । (क० स०) |
| पादपाना भयं वातात् । (चा० नी०) | प्रज्ञाबल च सर्वेषु सुख्य कार्येषु साधनम् । (क० स०) |
| पापप्रभावाच्चरकं प्रयाति । | प्रणानान्त सता कोप. । |
| पापे कर्मण्यवज्ञाताद्धितवाक्ये कुतः सुखम् । (क० स०) | प्रणिपातप्रतीकार. संगम्मो हि महात्मनाम् । (र० वं०) |
| पिण्डे पिण्डे मतिर्भिन्ना । | प्रतिकारविधानमायुष. सति शेषे हि फलाय कल्पते । (र० व०) |
| पिण्डेष्वनास्था खलु भौतिकेषु । | प्रतिकूलतामुपगते हि विधौ विफलत्वमेति बहुसाधनता । (शि० व०) |
| पितृद्रोहेण मूर्खता । | प्रतिक्षण यन्नवतामुपैति तदेव रूपं रमणीयताया. । |
| पिपासितै. काव्यरसो न पीयते ! | प्रतिपन्नसुहृत्कार्यनिर्वाहं धीरसत्त्वता । (क० स०) |
| पिबाम शास्त्रौघानुत्त विविधकाव्यामृतरसान् । | प्रतिपन्नार्थनिर्वाहं सहज हि सता वलम् । (क० स०) |
| पिशुनजन खलु विश्रान्तं क्षितीन्द्रा. । | प्रतिबध्नाति हि श्रेय पूज्यपूज्याव्यतिक्रमः । (र० व०) |
| पीत्वा मोहमयीं प्रमादशदिरामुन्मत्तभूतं जगत् । | प्रतिभातश्च पश्यन्ति सर्वं प्रज्ञावता धिय । (क० स०) |
| पुंसामदृष्टे दृष्टे वा श्रेयोऽहंकारिणा कुतः । (क० स०) | प्रतीयन्ते न नीतिज्ञा कृतावज्ञस्य वैरिण । (क० स०) |
| पुण्यवन्तो हि सतान पश्यन्त्युच्चै. कृतान्वयम् । (क० स०) | प्रत्यय. स्त्रीषु मुष्णाति विमर्शं विदुषामपि । (क० स०) |
| पुण्यैरैव हि लभ्यन्ते सुकृतिभि. सत्संगतिर्दुर्लभा । | प्रत्यासन्नविपत्तिमूढमनसां प्रायो मति क्षीयते । |
| पुत्रः पिण्डप्रयोजन. । (चा० नी०) | प्रत्युक्तं हि प्रणयिषु सवामीप्सितार्थक्रियैव । (मे० दू०) |
| प्रत्युत्पन्नमतिस्त्रैणम् । (अ० शा०) | |
| प्रथमलीढमधुश. पिवन्ति कटु भेषजम् ! |