सुभाषितरत्नभाण्डागार (पण्डित काशीनाथ शर्मा संग्रह)
सुभाषितरत्नभाण्डागार (पण्डित काशीनाथ शर्मा संग्रह)
Subhashita Ratna Bhandagara
पण्डित काशीनाथ शर्मा (सम्पादक: नारायण राम आचार्य) द्वारा
स्रोत: Subhashita Ratna Bhandagara (10,000+ Classic Sanskrit Epigrams & Maxims - Nirnaya Sagar Press) (उद्गम)
DevanagariSanskritpublished516 पृष्ठ
पृष्ठ 422, कुल 516 में से
संदर्भ में पढ़ेंपृष्ठ 422
| सुभाषितरत्नखण्डमञ्जूषा | १३ |
|---|---|
| प्रबलतमसामेवप्रायाः शुभेषु हि वृत्तयः स्वमपि शिरस्य<br> न्धाश्लेषा धुनोत्यहिशङ्कया । (अ० शा०) | प्राय समानांविद्यः परस्परयश पुरोभागाः । |
| प्रभुचित्तमेव हि जनोऽनुवर्तते । (शि० व०) | प्राय. समासनविपत्तिकाले वियोऽपि पुंसां मलिनी-<br> भवन्ति । |
| प्रभुप्रसादो हि मुदे न कस्य । (कु० स०) | प्राय सर्वो भवति करुणावृत्तिराद्रान्तरात्मा । (मे० दू०) |
| प्रभुश्च निर्विचारश्च नीतिज्ञैर्न प्रशस्यते । (क० स०) | प्राय. स्त्रियो भवन्तीह निसर्गीवषमाः शठा । (क० म०) |
| प्रभुस्तु विबुधाश्रय. कति न सन्ति कुक्षिभरा. । | प्राय स्व महिमान क्रोधात्प्रतिपद्यते हि जनः । |
| प्रभूणां हि विभूत्यन्धा धावत्यविषये मति । (क० स०) | प्रायेण गृहिणीनेत्रा. कन्यार्थेषु कुटुम्बिन. । (कु० सु०) |
| प्रभौ हठप्रवृत्ते हि कस्य प्रत्यायना भवेत् । (क० स०) | प्रायेण भायीटौ शील्य स्वान्धो नेक्षते जन. । (क० स०) |
| प्रमदालोचनन्यस्त मलीमसमिवाञ्जनम् । | प्रायेण भूमिपतय प्रमदा लताश्च य. पार्श्वतो भवति त<br> परिवेष्टयन्ति । (प० त०) |
| प्रमाणं परम श्रुति. । (म० भा०) | प्रायेण मत्स्यपि हितार्थकरे विधौ हि श्रेयांसि लब्धुमसुलभानि<br> विनान्तरायै । (कि० अ०) |
| प्रमाद्यता सवृणोति खलु दोषममज्ञता । (कि० अ०) | प्रायेण साधुवृत्तानामस्थायिन्यो विपत्तय । |
| प्रयोजनापेक्षतया प्रभूणा प्रायश्चल गौरवेमाश्रितेषु ।<br> (कु० स०) | प्रायेण सामग्र्यविधौ गुणाना पराङ्मुखी विश्वसृज. प्रवृत्ति. ।<br> (कु० स०) |
| प्रलयोल्लसितस्य वारिधे परिवाहो जगत. करोति किम् ।<br> (शि० व०) | प्रायेणाधममध्यमोत्तमगुण संसर्गंतो जायते । (भर्तृ०) |
| प्रवादमोहित प्रायो न विचारक्षमो जनः । (क० स०) | प्रायो गच्छति यत्र भाग्यसहितस्तत्रापदा भाजनम् ।<br> (भर्तृ०) |
| प्रसन्नतोज्ञानि सुशीतलानि सरासि चेतासि हरन्ति<br> पुसाम् । (का० द०) | प्रायो गच्छति यत्र भाग्यसहितस्तत्रैव यान्त्यापदः । (भर्तृ०) |
| प्रसन्नाना वाच. फलमपरिमेय प्रसुवते । | प्रायो वारितवामा हि प्रवृत्तिर्मनसो नृणाम् । (क० स०) |
| प्रसन्ने हि किमप्राप्यमन्वीह परमेश्वरे । (क० स०) | प्रायोऽशुभस्य कार्यस्य कालहार प्रतिक्रिया । (क० स०) |
| प्रसादचिह्नानि पुरःफलानि । | प्रारभ्य चोत्तमजना न परित्यजन्ति । (भर्तृ०) |
| प्रसादसौम्यानि सता सुहृज्जने पतन्ति चक्षूषि<br> न दारुणा शरा । (अ० शा०) | प्रासादशिखरस्थोऽपि काक. कि गरुडायते । (प० त०) |
| प्रसूयन्त च यौवनम् । | प्रियबन्धुविनाशात्थ. शोकाग्नि क न तापयेत् । (क० स०) |
| प्रस्तुतार्थविरुद्धं हि कोऽभिदध्यादवालिश । (क० स०) | प्रियमनु सुकृता हि स स्पृहाया विलम्ब । (नै० च०) |
| प्रहर नमत्तु चाप प्राक्प्रहारप्रियोऽहम् । | प्रियमम्टगाधिपोज्झित. किमवद्य. करिकुम्भजो मणि.।<br> (शि० व०) |
| प्रहेष्वनिर्वन्धरुषो हि सन्त । (र० व०) | प्रियानाशे कृच्छ्र किल जगदरण्यं हि भवति । (मे० दू०) |
| प्रागेव मुक्ता नयनाभिरामा प्राप्येन्द्रनील<br> किमुतोन्मयूखम् । (र० व०) | प्रियेषु सौभाग्यफला हि चारुता । (कु० स०) |
| प्राचीनकर्म बलवन्मुनयो वदन्ति । (म० भा०) | प्रिये सीमाह्लाद । |
| प्राज्ञा सर्र्वहित कुर्यात्सभ्यग्बमबोधलब्धये । (क० स०) | प्रौढ विक्रान्तमासीद्वन इव भवता शूरशून्ये रणेऽस्मिन् । |
| प्राणव्ययाय शूराणा जायते हि रणोत्सव. । (क० स०) | फलं भाग्यानुसारत । (म० भा०) |
| 'प्राणानुदारा विसृजन्त्यर्थिनो न पराङ्मुखाः । (क० स०) | फलेन फलमादिशेत् । |
| प्राणिना हि निकृष्टापि जन्मभूमि परा प्रिया । (क० स०) | बत क्षीणा चञ्चलाश्रित्तवृत्तय. । (क० स०) |
| प्राणेभ्योऽपि हि धीराणा प्रिया शत्रुप्रतिक्रिया । (नै० च०) | बताश्रितानुरोधेन कि न कुर्वन्ति साधव. । (क० स०) |
| प्राणेभ्योऽप्यर्थमात्रा हि कृपणस्य गरीयसी । (क० स०) | बधिरस्य गानम् । |
| प्राणैरपि हि भृत्याना स्वामिसंरक्षण व्रतम् । (क० स०) | बधिरान्धमन्दकर्ण श्रेयान् । |
| प्राप्तोऽप्यर्थ क्षणदेव हार्धते मन्दबुद्धिना । (क० श०) | बध्नात्यपर्यंरीवादं खलसंवादशृङ्खला । (क० स०) |
| प्राप्नोतीष्टमविक्लव. । (१० ग०) | बन्धु को नाम दुष्टानाम् । |
| प्राप्यते कि यश. शुभ्रममङ्गीकृत्य साहसम् । (क० स०) | बन्धुरप्यहित पर. । |
| प्राय प्रत्ययमाधत्ते स्वगुणेषूत्तमादर । (कु० सं०) | बलवति सति दैवे बन्धुभि. किं विधेयम् । |
| प्राय श्वश्रूस्नुषयोर्न दृश्यते सौहृद लोके । | बलवदपि शिक्षितानामात्मन्यप्रत्ययं चेतः । (अ० शा०) |
| प्राय सज्जनसंगतौ हि लभते देवानुरूप फलम् । | बल मूर्खस्य मौनित्वम् । |
| प्राय. सत्पुरुपाश्रितोऽपि लभते दैवानुरूप फलम् । | बली बलं वेत्ति न वेत्ति निर्बलः । |