स्वप्नवासवदत्तम् (महाकवि भास - संस्कृत मूल एवं हिन्दी अनुवाद)

५० स्वप्नवासवदत्ते पद्मिनिका — (क) अय्य ! वसन्तअ ! किं ण जाणासि तुवं भट्टिदारिआ पदुमावदी सीसवेदणाए दुःखाविदे१त्ति । विदूषकः — (ख) भोदि ! सच्चं ण जाणामि । पद्मिनिका — (ग) तेण हि२ भट्टिणो णिवेदेहि णं३। जाव अहं वि सीसाणुलेवणं तुवारेमि । विदूषकः — (घ) कहिं सअणीअं रइदं पदुमावदीए । पद्मिनिका — (ङ) समुद्गगिहके किळ सय्यत्ति४ण्णा । विदूषकः — (च) गच्छदु भोदी । जाव अहं वि तत्तहोदो णिवेदइस्सं । (निष्क्रान्तौ) (प्रवेशकः) (ततः प्रविशति राजा) राजा — श्लाघ्यामवन्तिनृपतेः सदृशीं तनूजां कालक्रमेण पुनरागतदारभारः । (क) आर्य ! वसन्तक ! किं न जानासि त्वं भर्तृदारिका पद्मावती शीर्षवेदनया दुःखितेति । (ख) भवति ! सत्यं न जानामि । (ग) तेन हि भर्त्रे निवेदयैनाम् । यावदहमपि शीर्षानुलेपनं त्वरयामि । (घ) कुत्र शयनीयं रचितं पद्मावत्याः । (ङ) समुद्रगृहके किल शय्यास्तीर्णा । (च) गच्छतु भवती । यावदहमपि तत्रभवते निवेदयिष्यामि । १. 'दे' क. पाठः. २. 'हि सिग्घं भ' ख. पाठः. ३. 'हि । जा' ख. पाठः. ४. 'गि' ख. पाठः.