स्वप्नवासवदत्तम् (महाकवि भास - संस्कृत मूल एवं हिन्दी अनुवाद)

INTRODUCTION. xxxi “ कुलं तावच्छ्लाघ्यं प्रथममभिकाङ्क्षे हि मनसा ततः सानुक्रोशं मृदुरपि गुणो ह्येष बलवान् । ततो रूपे कान्तिं न खलु गुणतः स्त्रीजनभयात् ततो वीर्योदग्रं न हि न परिपाल्या युवतयः ॥” (Anka 2. sloka 4.) The feelings of a bride’s mother are thus portrayed:— “ अदत्तेत्यागता लज्जा दत्तेति व्यथितं मनः । धर्मस्नेहान्तरे न्यस्ता दुःखिताः खलु मातरः ॥” (Anka 2. sloka 7.) The anxieties of a preceptor in reference to a pupil, are described by Droṇâchârya in Pancharâtra:— “ अतीत्य बन्धूनवलङ्घ्य मित्रा- ण्याचार्यमागच्छति शिष्यदोषः । बालं ह्यपत्यं गुरवे प्रदातु- र्नैवापराधोऽस्ति पितुर्न मातुः ॥” (Anka 1. sloka 18.) The next sloka brings out the fear of Yudhishthira, lest the vices of Dhartarâshtras should be imputed to them:— “ एकोदकत्वं खलु नाम लोके मनस्विनां कम्पयते मनांसि । वैरप्रियैस्तैर्हि कृतेऽपराधे यत्सत्यमस्माभिरिवापराद्धम् ॥” (Anka 2. sloka 9.) Virâta's praise of a warrior's deeds is contained in the following sloka:—