स्वप्नवासवदत्तम् (महाकवि भास - संस्कृत मूल एवं हिन्दी अनुवाद)

XL INTRODUCTION. “विषादस्रस्तसर्वाङ्गी संभ्रमभ्रान्तलोचना । नीयमाना भुजिष्यात्वं कम्पसे नानु कम्पसे ॥” These are the words of Sūtradhāra in Chārudatta:— “किण्णु खु अज्ज पच्चूस एव्व गेहादो णिक्खन्तस्स बुभुक्खाए पुक्खर- पत्तपडिदजळबिन्दू विअ चळचळाअन्ति विअ मे अक्खीणि । (परिक्रम्य) जाव गहं गच्छिअ जाणामि किण्णुखु संविधा विहिदा ण वेत्ति । एदं अह्माणं गेहं । जाव पविसामि । ” The same idea is expressed in Mṛichchhakaṭika in the following terms: -- “............चिरसङ्गीदोवासणेण सुक्खपोक्खरण्णाळाइं विअ मे बुभुक्खाए मिळाणाइं अङ्गाइं । ता जाव गेहं गदूअ आणामि अत्थि किं पि कुटुम्बिणीए उववादिअं ण वेत्ति । (परिक्रम्यावलोक्य च) एदं तं अह्माणं गेहं, ता पविसामि ।” At the beginning of the second Act of Chārudatta, there occur the following sentences:— “गणिका—तदो तदो । चेटी—अह्माहे ण किञ्चि मए भणिदं । किं तदो तदो त्ति । गणिका—हञ्जे ! किं मए मन्तिदं ॥” Similar expressions occur in Mṛichchhakaṭika also:— “वसन्तसेना—हञ्जे ! तदो तदो । चेटी—अज्जुए ! ण किंपि मन्तेसि । किं तदो तदो । वसन्तसेना—किं मए भणिदं । चेटी—तदो तदो त्ति ॥” Again, the third Act of Chārudatta contains the following:— “चारुदत्तः—वयस्य ! वीणा नामासमुद्रोत्थितं रत्नम् । कुतः,”