तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

८ तैत्तिरीये आरण्यके

वन्तु॑ । दि॒व्या आप॒ ओष॑धयः॑ । $^{(८)}$ । $^{(९)}$सुमृ॒डी॒का सर॑स्व- ति । मा ते॒ व्योम॑ स॒न्दृशि॑$^{(९)}$ ॥ ३ ॥ अ॒मृत॑: सु॒तौष॑धयो॒ दे च॑ ॥ अनु० १ ॥

---

कल्पः । 'शिवा नः शन्तमेति सौषध्योऽपोऽध्वर्यवे ददाति । स ताः प्रतिगृह्य शिवा न इत्युपदधाति' इति । पाठस्तु । "$^{(८)}$[शिवा नः शन्तमाः ० आप ओषधयः$^{(८)}$]" इति । दिवि- भवा याः 'आपः', याश्च 'ओषधयः', विद्यन्ते ताः सर्वाः 'नः' अस्माकं, 'शिवाः' सुखहेतवः, 'शन्तमाः' अतिशयेन दुःखशा- न्तिहेतवश्च 'भवन्तु' ॥

कल्पः । 'सुमृडीकेति भूमिवतीमुपदध्यादेताः पुरस्तात्' इति । पाठस्तु । "$^{(९)}$[सुमृडीका ० व्योम सन्दृशि$^{(९)}$]" इति । हे 'सरस्वति', सरोयुक्तभूमिरूपे इष्टके, त्वं 'सुमृडीका' सुष्ठु सुखहेतुर्भव । 'ते' तव सम्बन्धि, 'व्योम' छिद्रं, ओषधिभिराच्छ- न्नत्वात् 'मादृशि' दृष्टं माभूत् ॥

इति सायनाचार्यविरचिते माधवीये वेदार्थप्रकाशे यजु- रारण्यके प्रथमप्रपाठके प्रथमोऽनुवाकः ॥ * ॥