तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

१ प्रपाठके २२ अनुवाकः । १३१

आय॑तनवान् भव॑ति । वायुर्वा॒ अ॒पामाय॑तनं । आ॒य॑तनवान् भव॑ति । यो वा॒योराय॑तनं॒ वेद॑ । आय॑तनवान् भव॑ति ॥ २ ॥

आपो॒ वै वा॒योराय॑तनं । आ॒यत॑नवान् भव॑ति । य ए॒वं वेद॑^{(१)} । ^{(४)}यो॑पामाय॑तनं॒ वेद॑ । आय॑तनवान् भव॑ति । अ॒सौ वै तप॑न्नपामाय॑तनं । आ॒यत॑नवान् भव॑ति । यो॑ऽमुष्य॒ तप॑त आय॑तनं॒ वेद॑ । आय॑तनवान् भव॑ति । आपो॒ वा अ॒मुष्य॒ तप॑त आय॑तनं॑ ॥ ३ ॥

---

मंहारार्थं द्विःफलकथनं । सेयं जलाग्न्योः परस्पराधारत्वोक्तिः । द्वितीया प्रशंसा । एवमुत्तरत्र द्रष्टव्यं ॥

अथ तृतीयां प्रशंसामाह । ^{(१)}“योपामायतनं वेद ० य एवं वेद”^{(१)} इति । महासृष्टौ वायोरग्निः अग्नेराप इति श्रुतेः । अग्निद्वारा वायोरप्कारणत्वादायतनत्वं, अपां त्वन्तरसृष्टौ पूर्वोक्तन्यायेन वाय्वाधारत्वं । अन्यत् पूर्ववद्व्याख्येयं ॥

अथ चतुर्थीमाह । ^{(४)}“योपामायतनं ० य एवं वेद”^{(४)} इति । योसावादित्यस्तपन्नुपलभ्यते सोयमपामाधारः । आदित्याज्जायते वृष्टिरिति जलकारणत्वस्मृतेः अपाञ्च पूर्ववदादित्याधारत्वं द्रष्टव्यं ॥

४ २