तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

१६२ तैत्तिरीये आरण्यके

आ॒य॒त॒न॒वान् भ॑वति । य ए॒वं वेद॑⁽४⁾ । ⁽५⁾यो॑ऽपा- मा॒यत॑नं॒ वेद॑ । आ॒य॒त॒न॒वान् भ॑वति । च॒न्द्रमा॒ वा अ॒पामाय॑तनं । आ॒य॒त॒न॒वान् भ॑वति । यश्च॒न्द्रम॑स आ॒यत॑नं॒ वेद॑ । आ॒य॒त॒न॒वान् भ॑वति । आपो॒ वै च॒- न्द्रम॑स आ॒यत॑नं । आ॒यत॑नवान् भ॑वति ॥ ४ ॥ य ए॒वं वेद॑⁽५⁾ । ⁽६⁾यो॑ऽपामा॒यत॑नं॒ वेद॑ । आ॒यत॑- नवान् भ॑वति । नक्ष॑त्राणि॒ वा अ॒पामाय॑तनं । आ॒य- त॑नवान् भ॑वति । यो नक्ष॑त्राणामा॒यत॑नं॒ वेद॑ । आ- यत॑नवान् भ॑वति । आपो॒ वै नक्ष॑त्राणामा॒यत॑नं । आ॒यत॑नवान् भ॑वति । य ए॒वं वेद॑⁽६⁾ ॥ ५ ॥

अथ पञ्चमीमाह । ⁽५⁾“योपामायतनं ० य एवं वेद”⁽४⁾ इति । तुहिनरूपाणां किरणानां चन्द्रजन्यत्वाच्चन्द्रमसो जलाधारत्वं ॥

अथ षष्ठीमाह । ⁽६⁾“योपामायतनं वेद ० य एवं वेद”⁽६⁾ इति । पुष्याश्लेषादिषु महानक्षत्रेषु वर्त्तमानेषु वृष्ट्याधिक्य-दर्शनान्नक्षत्राणामबाधारत्वं ॥

अथ सप्तमीमाह । ⁽७⁾योपामायतनं वेद • य एवं वेद”⁽७⁾ इति । पर्जन्याख्यस्य मेघस्य जलाधारत्वं प्रसिद्धं ॥