तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

१ प्रपाठके २६ अनुवाकः। १६५

(१४)न पुष्क॑रप॒र्णानि॒ हिर॑ण्यं॒ वाधि॑तिष्ठेत् । ए॒तस्या॒ग्ने- रन॑भ्यारोहाय^(१४) । ^(१५)न कू॒र्मस्या॑श्नीयात् ॥ नोद॒कस्या॑- घा॒तुका॑न्येनेमोद॒कानि॑ भवन्ति । अघा॑तुका॒ आप॑: । य ए॒तम॒ग्निं चि॑नु॒ते । य उ॑चैनमे॒वं वेद॑^(१५) ॥ ७ ॥ चि॒नु॒ते, चि॒नु॒ते, प्र॒जाका॑मश्चिन्वीत, य ए॒वं वेद॑, आप॑:, धावेत्, अ॒श्नी॒यात्, च॒त्वारि॑ च ॥ अनु० २६ ॥

---

अत्रप्रायश्चित्तार्थं नियमान्तरं विधत्ते । ^(१४)“न पुष्कर- पर्णानि ० एतस्याग्नेरनभ्यारोहाय”^(१४) इति । पुष्करपर्णस्य हिरण्यस्य वा पादेनाक्रमणे सति तमग्निमारूढवान् भवेत् । अतस्तदुभयं ‘नाधितिष्ठेत्’ ॥

नियमान्तरं विधत्ते । ^(१५)“न कूर्मस्याश्नीयात् ० य उच्चै- नमेवं वेद”^(१५) इति । ‘कूर्मस्य’, अङ्गं किञ्चिदपि न भुञ्जीत । उदकशब्देन तत्रत्यो मीनादिरूपो लक्ष्यते, तदीयमध्यङ्गं ‘नाश्नीयात्’ । ‘यः’, ‘एतं’ आरुणकेतुकं, ‘अग्निं’, ‘चिनुते’, ‘यः’, च ‘एवं’, ‘वेद’, तं ‘एनं’, प्रति ‘ओदकानि’ उदकवर्त्तीनि मीनादीनि, ‘अघातुकानि’ अहिंसकानि, ‘भवन्ति’ ‘आपः’, अपि ‘अघातुकाः’ उदकमरणं न भवेदित्यर्थः ॥

इति सायनाचार्यविरचिते माधवीये वेदार्थप्रकाशे यजुरा- रण्यके प्रथमप्रपाठके षड्विंशोऽनुवाकः ॥ २६ ॥