तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

२ प्रपाठके ५ अनुवाकः । २२१

मधु॑ चा॒रु गव्यं॑ पि॒तैव पु॒त्रम॒भिर॑क्षतादि॒मम्^(२) । ^(३)इ॒मम॑ग्न॒ आ॒युषे॒ वर्च॑से कृधि ति॒ग्ममोजो॑ वरु॒ण सꣳशि॑शाधि । मा॒तेवा॑स्मा॒ अदि॑ते॒ शर्म॑ यच्छ॒ विश्वे॑देवा॒ जरद॑ष्टि॒र्य- थास॑त्^(३) । ^(४)अ॒ग्न आयू॑ꣳषि पवस॒ आसु॒वोर्ज॒मिष॑ञ्च

शोधितत्वेन निर्मलं, 'गव्यं घृतं पीत्वा', 'पिता पुत्रमिव', 'इमं' यजमानं, अभितो रक्ष ॥

अथ तृतीयामाह । ^(३)“इममग्ने ० जरदष्टिर्यथासत्”^(३) इति । हे ‘अग्ने’, ‘इमं’ यजमानं, ‘कृधि आयुषे वर्चसे’ दीर्घायुषे बलाय च समर्थं* कुरु । हे ‘वरुण’, ‘तिग्मं’ तीक्ष्णं, ‘ओजः’ बलं, पुनरपि ‘सꣳशिशाधि’ नियमितं† कुरु । हे ‘अदिते’ पृथिवि, ‘मातेव’ मातृवत्, ‘अस्मै’, सुखं प्रयच्छ । हे ‘विश्वेदेवाः’, ममायं यजमानः ‘जरदष्टिर्यथासत्’,‡ तथा कुर्वन्तु, जरया अष्टिव्र्याप्तिर्यस्यासौ ‘जरदष्टिः’ बाल्ये यौवने च मरणरहितः, जरामायुःसम्पूर्ण्तिपर्यन्तां§ यथा व्याप्नोति तथा कुर्वित्यर्थः ॥

अथ चतुर्थीमाह । ^(४)“अग्न आयूꣳषि ० दुच्छुनां”^(४)

---

* समृद्धमिति तै० पाठः ।
† संश्रितमिति तै० पाठः ।
‡ यथायं यजमानो जरदष्टिरसदिति तै० पाठः ।
§ जरामायुःसम्पत्तिपर्यन्तामिति तै० पाठः ।
2 c 2