तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

२८६ तैत्तिरीये आरण्यके

पुरो॒गाः । श्र॒तास्त॑ इन्द्र॒ सोमा॑: । वातापेर्हव॒न॒श्रुतः॒ स्वाहा॑^(२) ॥ ३ ॥ अ॒ग्निर्गृहीताष्टौ॑ ॥ ३ ॥

---

अथ चतुर्थोऽनुवाकः ।

^(१)सूर्यं॑न्ते॒ चक्षु॑: । वातं॑ प्रा॒णः । द्यां पृष्ठं॑ । अ॒न्तरि॑क्ष-

---

देशं प्रत्यागमने पुरतो गच्छति । 'शुक्रः' भासको देवतादि- प्रकाशको मन्त्रः, 'शुक्रस्य' गृह्यमाणतया भासमानस्य सोमस्य, पुरतो गच्छति आदौ मन्त्रं पठित्वा पश्चात् सोमो गृह्यते । हे 'इन्द्र', 'ते' त्वदर्थं, एते 'सोमाः', 'श्राताः' पक्काः, आ- श्रिता वा । कीदृशस्य ते । वायुवदाप्नोति सहसा गच्छतीति 'वातापिः', तस्य । हवनमाह्वानं शृणोतीति हवनश्रुत्', तस्य । एतदर्थं जुहुधीति स्वकीया वागाह ॥

इति सायनाचार्यविरचिते माधवीये वेदार्थप्रकाशे यजुरा- रण्यके तृतीयप्रपाठके तृतीयोऽनुवाकः ॥ ३ ॥

---

अथ चतुर्थोऽनुवाकः ।
अथ षड्ढोतमन्त्र उच्यते । द्विविधस्तन्मन्त्रः । अक्षिसं-