तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

२६८ तैत्तिरीये आरण्यके

वरु॑णस्य वि॒राट् । य॒ज्ञस्य॑ प॒ङ्क्तिः । प्र॒जाप॑तेरनु॑म- तिः । मि॒त्रस्या॒ श्रद्धा । स॒वितुः प्रसू॑तिः । सूर्य॑स्य॒ मरी॑- चिः । च॒न्द्रम॑सो॒ रोहि॑णी । ऋषी॑णामरुन्ध॒ती । प॒र्ज- न्य॑स्य वि॒द्युत् । चत॑स्रो॒ दिशः॑ ॥ चत॑स्रोऽवान्तरदि॒शाः । अह॑श्च॒ रात्रिश्च । कृ॒षिश्च॑ वृ॒ष्टिश्च॑ । त्विषि॑श्चाप॑चितिश्च । आप॑श्चौषधयश्च । ऊर्क॑ च सू॒नृता॑ च दे॒वानां॒ प- त्न्यः⁽१⁾ ॥ २ ॥

अनु॑ष्टुक्, दिशः॑, षट् च॑ ॥ अनु० ९ ॥

---

८सु । (१)"सेनेन्द्रस्य • देवानां पत्नयः"(१) इति । देवताः इन्द्रादयः तत्पत्न्यः सेनादयः पत्न्यः । दिग्विदिगादयोऽपि केषाञ्चिद्देवानां पत्न्यः । एताः सर्वाः आगत्य यज्ञमविकलं कुर्वन्विति वाक्यार्थः । तत्राम्नातैः षड्विंशतिवाक्यैः षड्विंशतिसङ्ख्याकाः पत्नीष्टका उपदध्यात् ॥

इति सायनाचार्य्यविरचिते माधवीये वेदार्थप्रकाशे यजुरारण्यके तृतीयप्रपाठके नवमोऽनुवाकः ॥ ९ ॥