तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

३५८ तैत्तिरीये आरण्यके

अथाष्टादशोऽनुवाकः ।

(१)ई॒युष्टे ये पूर्व॑तरामप॑श्यन्॒ व्युच्छ॑न्तीमु॒षसं॒ मर्त्या॑सः । अ॒स्माभि॑रू॒नु प्रति॑च॒क्ष्याभू॒दोते य॑न्ति॒ ये अ॑प॒रीषु॒ पश्यान्॑ ^{(१)} ॥ अनु० १८ ॥

---

अथाष्टादशोऽनुवाकः ।

अवगाहनेष्टादशीमाह* । (१)“ईयुष्टे ये ० अपरीषु पश्यान्” (१) इति । ‘ये’, ‘मर्त्यासः’ मनुष्याः, ‘व्युच्छन्तीं’ प्रभातं कुर्वन्तीं, ‘उषसं’ उषःकालदेवतां, ‘पूर्वतरां’ इतरेभ्योत्यन्तं पूर्वां, ‘अपश्यन्’ पश्यन्ति, ‘ते’ मनुष्याः, ‘ईयुः’ तां देवतां प्राप्नुवन्ति, ‘अस्माभिरूनु’ अस्माभिरनु क्षिप्रं,† ‘प्रतिचक्ष्याभूत्’ प्रत्यक्षं दर्शनीयाभूत् । ‘ये’ अन्येपि, ‘अपरीषु’ अपररात्रिषु, रात्रीणामवसानेषु, ‘पश्यान्’ पश्यन्ति । ‘ते ओ यन्ति’ तेपि तां देवतां सर्वथा प्राप्नुवन्ति ॥

इति सायनाचार्यविरचिते माधवीये वेदार्थप्रकाशे यजुरारण्यके तृतीयप्रपाठके अथाष्टादशोऽनुवाकः ॥ १८ ॥

---

* अवगाहने विनियुक्तामौषसीं द्वितीयामृचमाहेति G चिह्नितपुस्तकपाठः ।
† अस्माभिः सा अनुक्षप्रमिति G चिह्नितपुस्तकपाठः ।