तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

४ प्रपाठके ४ अनुवाकः। ४११

भि॒राक्ते॑खं त्वा। विश्वै॑र्दे॒वैरनु॑मतं म॒रुद्भिः॑। दक्षि॑णाभिः प्र॒ततं॑ पारयि॒ष्णुं। स्तुभो॑ वहन्तु सु॒मन॒स्यमा॑नं। स नो॒ रुचं॑ धेह्यहृ॑णीयमानः॥ भूर्भुवः॒ सुवः॑। ओ-मिन्द्र॑वन्तः प्रचरत^{(२)}॥ १ ॥

---

प्रचरतेत्युच्चैरनुजानाति इति। पाठस्तु। $^{(१)}$"यजुर्युक्तम् मामभि- राक्तेखं त्वा ॰ इन्द्रवन्तः प्रचरत"$^{(१)}$ इति। हे प्रवर्ग्र त्वां 'स्तुभः' सामसु प्रयुज्यमानाः स्तोभाः, 'वहन्तु' विघ्नपरिहारेण समाप्ति- पर्य्यन्तं निर्वहन्तु। कीदृशं त्वां, 'यजुर्युक्तं' यजुरुपलक्षितैर्मन्त्रैः सम्बद्धं, 'सामभिराक्तेखं' आक्तान्याप्यायितानि खानीन्द्रियाणि अवयवा यस्य प्रवर्ग्रस्य सोऽयमाक्तेखः तादृशं, सामगानेन हि प्रवर्ग्र आप्यायितो भवति, तथा 'विश्वैर्देवैर्मरुद्भिः' 'अनुमतं' अङ्गीकृतं प्रवर्ग्रमुद्वासयिष्यन् अजामग्नीधे ददातीत्यादिभिः 'दक्षिणाभिः', 'प्रततं' विस्तीर्णं, 'पारयिष्णुं' निर्विघ्नेन समाप्तिं गन्तुं शक्तं, 'सुमनस्यमानं' यजमाने स्नेहातिशयेन सौमनस्य युक्तं। हे प्रवर्ग्र 'स' त्वं, 'अहृणीयमानः' केनाप्यहिंस्यमानः, 'नः' अस्मदर्थं, 'रुचं धेहि' महतीं ज्वालां धारय। भूरादय- स्त्रयोलोका अनुगृह्णन्तु। प्रणवशब्दवाच्यः परमात्माप्यनुगृ- ह्णातु। हे ऋत्विजो यूयं 'इन्द्रवन्तः' इन्द्रदेवतास्वामिकाः सन्तः, 'प्रचरत' प्रवर्ग्रमनुतिष्ठत। अयमनुवाकः स्पष्टार्थबुद्ध्या ब्राह्मणेनोपेक्षितः ॥