तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

४ प्रपाठके १० अनुवाकः । ४६१

(७)अह॒र्ज्योति॑: के॒तुना॑ जुषता॒ꣳ॒ । सु॒ज्योति॒र्ज्योति॑- षा॒ꣳ॒ स्वाहा॑ । रात्रि॒र्ज्योति॑: के॒तुना॑ जुषता॒ꣳ॒ । सु॒ज्योति॒- र्ज्योति॑षा॒ꣳ॒ स्वाहा॑(७) । (८)अपो॑परो॒ माह्नो॒ रात्र्यै॒ मा पाहि । ए॒षा ते॑ अग्ने समि॒त् । तया॒ समि॑ध्यस्व । आ-

---

हस्तेन जलस्पर्शं विधत्ते । "अप उपस्पृशति मेध्यत्वाय" इति। (५प्र०।८अ०।३५म०) । रुद्रार्थशकलस्पर्शेन यज्ञयो- ग्यत्वं विनष्टं पुनर्जलस्पर्शेन तद्योग्यता सम्पद्यते ॥

शकलपरित्यागकाले तद्दर्शनं निषेधति । "नान्वीक्षेत । यदन्वीक्षेत ॥ ६॥ चक्षुरस्य प्रमायुकꣳ स्यात् । तस्मान्नान्वीक्ष्यः" इति । (५प्र०।८अ०।३६म०) । 'प्रमायुकम्' विनश्वरं ॥

कल्पः । प्रतिप्रस्थाता दक्षिणे रौहिणे प्रतितिष्ठन्तं जुहो- त्यहर्ज्योतिः केतुना जुषताꣳ सुज्योतिर्ज्योतिषाꣳ स्वाहेति । रात्रिर्ज्योतिः केतुना जुषताꣳ सुज्योतिर्ज्योतिषाꣳ स्वाहेति । (७ मन्त्रः) । तावेतौ मन्त्रौ पूर्व्वस्मिन्ननुवाके ब्राह्मणोदाह- रणप्रसङ्गेन व्याख्यातौ ॥

कल्पः । अपोपरो माह्नो रात्रियै मा पाह्येषा ते अग्ने समित् तया समिध्यस्वायुर्मे दा वर्च्च मा माङ्क्षीरिति सायं समिध*मादधत्यपोपरो मा रात्रिया अह्नो मा पाहीति प्रा- तरिति । तन्मन्त्रशेषस्तु । एषा ते अग्ने समित् । तया समि-

---

* समिधमभिजुहोति इति D चिह्नितपुस्तकपाठः ।