तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

४६८ तैत्तिरीये आरण्यके

अथैकादशोऽनुवाकः ।

(१)घ॒र्म्म या ते॑ दि॒वि शु॑क् । या गा॑य॒त्रे छन्द॑सि । या ब्रा॑ह्म॒णे । या ह॒विर्द्धाने॑ । तां ते॑ ए॒तेनाव॑यजे॒ स्वाहा॑(१) ।

---

अकः, अश्विनैत्याह, प्रदिशो गच्छेदित्याह, पितॄणां, अन्तः-
परिधि पिन्वयति, धारयेत्याह, वाचः, घर्मपाः तेभ्य एवैनं
जुहोति, अन्वीक्षेत, होतव्या३मिति, अग्नावित्याह, दधते,
अगोपायत, सप्त च ॥
इति पञ्चमप्रपाठकेऽष्टमोऽनुवाकः ॥ ८ ॥

इति सायनाचार्य्यविरचिते माधवीये वेदार्थप्रकाशे यजुरा-
रण्यके चतुर्थप्रपाठके दशमोऽनुवाकः ॥ १० ॥

---

अथैकादशोऽनुवाकः ।

दशमे प्रवर्ग्यशेषेणाग्निहोत्रहोम उक्तः, एकादशे प्रवर्ग्यो-
द्वासनमुच्यते । कल्पः । प्रवर्ग्यमुद्वासयिष्यन्नजमग्नीध्रे ददात्यै।
हि ब्रह्मणे धेनुं होत्रे रुक्ममध्वर्य्यवे षट् अपरं खरं पूर्व्व-
स्मिन् खरे न्यस्यो*च्छिष्टखरं सङ्ख्योत्तरेणाहवनीयं सम्राडा-
सन्दीं प्रतिष्ठाप्य तस्यां सर्व्वं परिघर्मं समाधायौ†दुम्बर्य्यां स्रुवि

---

* न्यस्योपोच्छिष्ट इति तै० पु० पाठः
† समवधायौ इति तै० पु० पाठः ।