तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

४ प्रपाठके १४ अनुवाकः। ५२०

अथ चतुर्दशोऽनुवाकः ।

या पु॒रस्ता॑द्वि॒द्युदाप॑तत् । तां ते॑ ए॒तेनाव॑यजे॒ स्वा-

सर्व्वाणि भूतजातानि, ‘स्कन्ना’ स्कन्नवीर्य्यरूपाणि । अतो-
ऽचापि ‘स्कन्नः’ द्रव्यस्कन्दनयुक्तः,* ‘यज्ञः’, ‘प्रजनयतु’ प्रजा-
मुत्पादयतु ॥

अथ द्वितीयामाह। (१)“अस्कानजनि प्राजनि । ० स्कन्नात्
प्रजनिषीमहि”(१) इति । ‘अस्कान्’ द्रव्यं स्कन्नमभूत्, तेन
‘अजनि’ किञ्चिदपत्यमुत्पन्नं । ‘प्राजनि’ प्रकर्षेणापत्यस्य अपत्य-
मुत्पन्नं । ‘स्कन्नात्’, द्रव्यात् ‘वृषा’ सेचनसमर्थः पुत्रः, ‘आजा-
यते’ । अतो वयं ‘स्कन्नात्’ द्रव्यात्, ‘प्रजनिषीमहि’ प्रक-
र्षेणापत्यमुत्पादयामः ॥

इति सायनाचार्य्यविरचिते माधवीये वेदार्थप्रकाशे यजुरा-
रण्यके चतुर्थप्रपाठके त्रयोदशोऽनुवाकः ॥ १३ ॥

---

अथ चतुर्दशोऽनुवाकः ।

कल्पः । यदि घर्मेण चरत्सु विद्युदापतेत् या पुरस्ता-
द्विद्युदापतदिति । एतैैर्यथालिङ्गं जुहुयादिति । पाठस्तु ।
“याः पुरस्ताद्विद्युदापतत् । ० तां त एतेनावयजे स्वाहा”
इति । ‘या’ ‘विद्युत्’ अशनिरूपा, ‘पुरस्तात्’ पूर्व्वस्यां दिशि,
‘आपतत्’ पतितवती, इति ‘तां’ विद्युतं, ‘ते’ तव, सम्बन्धिना

---

* स्कन्नद्रव्ययुक्त इति E चिह्नितपुस्तकपाठः ।
3 U