तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

३४० तैत्तिरीये आरण्यके

तुर्वि॑ꣳश॒तिः ऋ॒त्वः प्र॒व॒र्ग्यं॑ प्र॒वृण॑क्ति । गा॒य॒त्रीमे॒व तदनु॒ वि भ॑वति । गा॒य॒त्रीमा॒प्नोति॑ । पूर्वो॑ऽस्य॒ जनं॑ य॒तः की॒र्त्तिर्ग॑च्छति⁽४⁾ । ⁽५⁾वै॒श्व॒दे॒वः सꣳसन्नः॑ ॥ ३॥

वस॑वः प्र॒वृक्तः॑ । सोमो॑ऽभिकी॒र्यमा॑णः । आ॒श्विनः॑ पय॒स्यानी॑यमा॑ने । मारु॒तः क्वथ॑न् । पौ॒ष्ण उद्व॑न्तः । सार॒स्व॒तो वि॒ष्यन्द॑मानः । मै॒त्रः श॒रं गृ॑हीतः । तेज॑ उद्य॑तो वा॒युः । ह्रियमा॑णः प्र॒जाप॑तिः । हूयमा॑नो वाग्घ्रु॒तः ॥ ४॥

अ॒सौ खलु वावैष आ॑दि॒त्यः । यत्प्र॑व॒र्ग्यः॑ । स ए॒तानि॒ नामा॑न्यकुरुत⁽५⁾ । ⁽६⁾य ए॒वं वेद॑ । वि॒दुरे॑नं॒ नाम्ना॑⁽१⁾ । ⁽७⁾ब्रह्मवा॒दिनो॑ वदन्ति । यन्मृ॒ण्मय॒माहुतिं॒ नाश्नु॒तेऽथ॑ । कस्मा॒देषो॑ऽश्रुत॒ इति॑ । वागे॒ष इति॑ ब्रूयात् । वा॒च्यै॑व वाचं॑ दधाति ॥ ५ ॥

तस्मा॑दश्रु॒तः⁽७⁾ । ⁽८⁾प्र॒जाप॑तिर्वा ए॒ष द्वाद॑शधा विहि॑तः । यत्प्र॑व॒र्ग्यः॑ । यत्प्राग्व॑का॒शेभ्यः॑ । तेन॑ प्र॒जा

---

५ एतन्मन्त्रस्य भाष्यं ५८४ पृष्ठे द्रष्टव्यं ।
६ ,, ५८५ ,,
७ ,, ५८५ ,,
८ ,, ५८६ ,,