तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

६४८ तैत्तिरीये आरण्यके

मेन नेषत्। स्व॒स्ति॒दा अघृ॑णिः सर्व॑वीरोऽप्रयुच्छन् पुर ए॑तु प्रवि॒द्वान्॥ १॥ ^{(७)}आयु॑र्विश्वा॑युः परि॑पासति त्वा पू॒षा त्वा॑ पातु प्र- प॑थे पु॒रस्ता॑त्। यत्राऽऽस॑ते सु॒कृतो॒ यत्र॒ ते य॒युस्तत्र॑ त्वा

---

सोऽयं 'इमाः' सर्वाः, 'आशाः' दिशः, 'अनुवेद' इयमनुकूला दिगिति जानाति, 'सः' देवः, 'अस्मान्', अत्यन्तं भयरहितेन मार्गेण 'नेषत्' नयतु । 'कीदृशः पूषा, 'स्वस्तिदाः' क्षेमप्रदः, 'अघृणिः' अदीप्तः, अस्मास्वनुग्राही,* 'सर्ववीरः' सर्वेभ्यः प्रतिकूलेभ्यः अत्यन्तं शूरः, सः तादृशः असौ 'अप्रयुच्छन्' प्रमादमकुर्वन्, 'प्रविद्वान्' मार्गं प्रकर्षेण जानन्, अस्माकं पुरतः 'एतु' गच्छतु।

कल्पः। अथैनमाददत आदीीयमानमनुमन्त्रयते, आयुर्विश्वा- युः परिपासति त्वा पूषा त्वा पातु प्रपथे पुरस्तात्। यत्राऽऽसते सु- कृतो यत्र ते ययुस्तत्र त्वा देवः सविता दधातु इति, समस्तवमेत- स्याध्वनो गत्वा निदधाति इति। (७मन्त्रः)। विश्वस्मिन् कर्मण्यागच्छति इति 'विश्वायुः' अग्निः, स च 'आयुः' आयुष्मन्तं, आ- गतवन्तं, त्वां प्रेतं 'परिपासति' परिपालयितुमिच्छति, दह- नार्थमागच्छन्तं त्वां प्रतीक्षते इत्यर्थः। अयं 'पूषा', 'प्रपथे' प्रकृष्टे मार्गे, त्वां 'पुरस्तात् पातु' पुरतो गच्छन् प्रतिबन्धकेभ्यो

---

* अस्मास्वननुग्रहयुक्त इति E चिह्नितपुस्तकपाठः।