तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

६ प्रपाठके ११ अनुवाकः। ७१७

(६)त्वꣳ हि वि॑श्वतो॑मुख वि॒श्वतः॑ परि॒भूरसि॑ । अ॒प॒ नः॒ शोशु॑चद॒घं(६) । (७)द्विषो॑ नो वि॒श्वतो॑मुखाऽति॑ ना॒वेव॑ पारय । अ॒प नः॒ शोशु॑चद॒घं(७) । (८)स नः॑ सिन्धु॑मि- व ना॒वयाऽति॑पर्षा स्व॒स्तये॑ । अप॑ नः॒ शोशु॑चद॒घं(८) ।

---

प्राप्ताः, अतः, 'वयं', अपि, 'ते' त्वदीयाः, 'प्रजायेमहि' 'प्रक- र्षेण भूयास्म* ॥

अथ षष्ठमाह । ^{(६)}“त्वꣳहि विश्वतोमुख ॰ शोशुचदघं”^{(६)} इति । हे 'विश्वतोमुख' सर्वतो ज्वालायुक्त अग्ने, 'त्वं', 'विश्वतः' सर्वत्र, 'परिभूरसि' वैरिणां परिभवसि ॥

अथ सप्तममाह । ^{(७)}“द्विषो नो विश्वतोमुख ॰ शोशुचदघं”^{(७)} इति । हे अग्ने 'नः' अस्माकं, 'द्विषः' द्वेषिणः, 'मुखा' मुखानि, 'वि- श्वतः' सर्वस्माद्देशात्, 'अतिपारय' अतीत्य परतो नय। तत्र दृष्टान्तः। 'नावेव' यथा नावा परतस्तारयन्ति तद्वत् । यद्वा हे 'विश्वतोमुख' अग्ने, 'द्विषः' शत्रून्, 'अतिपारय', इति व्याख्येयं ॥

अथाष्टममाह । ^{(८)}“स नः सिन्धुमिव ॰ शोशुचदघं”^{(८)} इति । हे अग्ने 'सः' त्वं, 'नः' अस्माकं, 'स्वस्तये' क्षेमाय, 'अतिपर्ष' दुः- खजातमतीत्य परतः प्रापय । तत्र दृष्टान्तः, 'नावया सिन्धुमिव' यथा लोके नावा समुद्रन्तारयन्ति तद्वत् ॥

---

* हे अग्ने ये वयं ते तव सूरय स्तोतृनामैतत् प्रकर्षेण स्तोतारः । यच्छब्दश्रुतेस्तच्छब्दोऽध्याहर्त्तव्यः । ते वयं प्रजायेमहि प्रजां प्राप्नुयाम,तव प्रसादेन तव स्वभूता इति K चिह्नितपुस्तकपाठः ।