तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

७२४ तैत्तिरीये आरण्यक

प्र॒व॒णात्, उ॒द॒नात्, आ॒न॒न्दाय॑, न व॒ तच्च॑, चतु॑र्विꣳश- तिः(११) ॥ अप॑श्याम्, ईणी॒हि, द्वाद॑श। द्वाद॑श (१२) ॥ परे॑ यु॒वाꣳसं॑,आया॑तुः ए॒तास्ते॑ स॒प्तवि॑ꣳशतिः (२७) ॥ ॐ तत्सत्। सन्त्वा॑ सिञ्चामि॒ यजु॑षा प्र॒जामायु॒र्धनं॑ च। ॐ शान्तिः॒ शान्तिः॒ शान्तिः॑। हरिः ॐ॥

भक्षयतु । 'ओम्' वयमङ्गीकुर्मः । 'उत्सृजत' हे जनाः बद्धामेनां राजगवीं परित्यजत ॥

यो दर्शपूर्णमासादिपितृमेधान्त ईरितः।
कर्मकाण्डः समग्रोयं व्याख्यातो बालबुद्धये ॥
वेदार्थस्य प्रकाशेन तमो हार्दं निवारयन् ।
पुमर्थांश्चतुरो देयाद्विद्यातीर्थमहेश्वरः ॥

इति सायणाचार्य्यविरचिते माधवीये वेदार्थप्रकाशे यजुरार- ण्यके षष्ठप्रपाठके द्वादशोऽनुवाकः ॥ १२ ॥

समाप्तश्च षष्ठप्रपाठकः ॥