तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

७ प्रपाठके ४ अनुवाकः । ७२७

न्तं । इतीमा म॑हासँ॒हिताः । य एवमेता महासँ॒- हिता व्याख्याता वे॑द । सन्धीयते प्र॒जया॑ प॒शुभिः॑ । ब्रह्मवर्चसेनान्नाद्येन सुवर्गेण॑ लो॒केन॑ ॥ ४ ॥

सन्धिः, आचार्य्यः पूर्व्वरूपं, इत्यधिप्रजं, लो॒केन, ॥

अनु० ॥ ३ ॥

---

अथ चतुर्थोऽनुवाकः ।

यश्छन्द॑सामृष॒भो वि॒श्वरू॑पः । छन्दो॑भ्योऽध्य॒मृ- तात्सम्ब॒भूव॑ । स मेन्द्रो॑ मे॒धया॑ स्पृणोतु । अ॒मृत॑स्य दे॒व॒ धार॑णो भूयासं । शरी॑रं मे॒ विच॑र्षणं । जि॒ह्वा मे॒ मधु॑मत्तमा । कर्णाभ्यां॒ भूरि॒विश्रु॑वं । ब्रह्म॑णः को॒शो॑ऽसि मे॒धयाऽपि॑हितः । श्रुतं मे॑ गोपाय । आ- वह॑न्ती वितन्वा॒ना ॥ १ ॥

कुर्वा॒णाऽचीर॑मा॒त्मनः॑ । वासाँ॑सि॒ मम॒ गाव॑श्च । अन्नपाने च॑ सर्व॒दा । ततो॑ मे॒ श्रिय॒माव॑ह । लो॒म॒शां प॒शुभिः॑ स॒ह स्वाहा॑ । आ मा॑ यन्तु ब्रह्मचा॒रिणः॒ स्वाहा॑ । वि मा॑ यन्तु ब्रह्मचा॒रिणः॒ स्वाहा॑ । प्र मा॑ यन्तु ब्रह्म- चा॒रिणः॒ स्वाहा॑ । दम॑यन्तु ब्रह्मचा॒रिणः॒ स्वाहा॑ । शम॑यन्तु ब्रह्मचा॒रिणः॒ स्वाहा॑ ॥ २ ॥

4 T