तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

७३० तैत्तिरीये आरण्यके

शरीरं॒ ब्रह्म॑ । स॒त्यं प्रा॒णारामं॒ मन॑ आन॒न्दं । शान्ति॑समृद्धम॒मृतं॑ ॥ इति॑ प्राचीनयो॒ग्योपा॑स्व ॥ २ ॥ वा॒यौ, अ॒मृतं, एक॑ञ्च ॥ अनु० ६ ॥

---

अथ सप्तमोऽनुवाकः ।

पृ॒थि॒व्य॒न्तरि॑क्षं द्यौर्दिशोऽवान्तरदि॒शः* । अ॒ग्निर्वा॒- युरा॑दि॒त्यश्चन्द्र॑मा॒ नक्ष॑त्राणि । आप॒ ओष॑धयो॒ वन॒- स्पत॑य आका॒श आ॒त्मा । इत्य॑धिभू॒तं । अथाध्या॒त्मं । प्रा॒णोऽपा॒नो व्या॒न उ॑दा॒नः समा॑नः । चक्षुः॒ श्रोत्रं॒ मनो॒ वाक्त्वक् । चर्म॑ मा॒ꣳ॒सं स्नावास्थि॑ म॒ज्जा । ए॒त- द॑धि॒विधाय॒ ऋषिरवो॑चत् । पाङ्क्तं॒ वा इ॒दꣳ सर्वं॑ ॥ पाङ्क्ते॒नैव पाङ्क्तꣳ॑ स्पृणो॒तोति॑ ॥ १ ॥ सर्व्वं॑, एक॑ञ्च ॥ अनु० ७ ॥

---

अथ अष्टमोऽनुवाकः ।

ओमिति॒ ब्रह्म॑ । ओमिती॒दꣳ सर्वं॑ । ओमित्ये॒तद॑- नुकृ॒तिर्ह॒ स्म वा अप्योश्रा॑व॒येत्या॑श्रावयन्ति । ओमिति॑ सामा॑नि गायन्ति । ओꣳशोमिति॑ श॒स्त्राणि॑ शꣳस-

---

* अवान्तरदिश इति B, J, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः ।