तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

७ प्रपाठके १२ अनुवाकः । ७३३

नो इत॒राणि॑ । येके चा॒स्मच्छ्रेया॑ꣳसो ब्रा॒ह्मणाः॑ ।
तेषां॑ त्वयाऽऽसनेन॒ प्रश्व॑सितव्यम् । श्र॒द्धया दे॑यम् ।
अश्र॑द्धयाऽदे॒यम् । श्रि॒या दे॑यम् । ह्रि॒या दे॑यम् । भि॒या
दे॑यम् । सं॒विदा दे॑यम् । अथ॒ यदि॑ ते कर्म॑विचिकित्सा
वा वृत्तविचिकि॑त्सा वा॒ स्यात् ॥ ३ ॥

ये तत्र॒ ब्राह्म॑णाः सम्म॒र्शिनः॑ । यु॒क्ता आ॒युक्ताः॑ ।
अ॒लू॒क्षा ध॑र्म॑कामाः स्युः॑ । यथा॒ ते तत्र॑ व॒र्तेर॑न् । तथा॒
तत्र॑ व॒र्तेथाः॑ । अथाभ्या॑ख्या॒तेषु॑ । ये तत्र॒ ब्राह्म॑णाः सम्म॒-
र्शिनः॑ । यु॒क्ता आ॒युक्ताः॑ । अ॒लू॒क्षा ध॑र्म॑कामाः स्युः॑ । यथा॒
ते तेषु॑ व॒र्तेर॑न् ॥ तथा तेषु॑ व॒र्तेथाः॑ । ए॒ष आ॒देशः॑ । ए॒ष
उ॑पदे॒शः । ए॒षा वे॑दोप॒निष॑त् । ए॒तद॑नु॒शास॑नम् । ए॒व-
मु॑पासि॒तव्य॑म् । ए॒वमु॑ चै॒तदु॑पा॒स्यम् ॥ ४ ॥

स्वाध्यायप्रवचनाभ्यां न प्रम॑दित॒व्यं, तानि त्वयो-
पा॒स्यानि, स्यात्, तेषु॑ व॒र्तेर॑न्, स॒प्त च॑ ॥ अनु० ११ ॥

---

अथ द्वादशोऽनुवाकः ।

शन्नो॑ मि॒त्रः शं वरु॑णः । शन्नो॑ भवत्वर्य॒मा । शन्न॒
इन्द्रो॒ बृह॒स्पतिः॑ । शन्नो॒ विष्णु॑रुरुक्र॒मः । नमो॒ ब्र-
ह्म॑णे । नम॑स्ते वायो । त्वमे॒व प्र॒त्यक्षं॒ ब्रह्मा॑सि । त्वा-