तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

७४२ तैत्तिरीये आरण्यके

स य॑ एवंवि॒त् । अ॒स्माल्लो॒कात्प्रेत्य॑ । एतमन्नम॒यमा॒त्मानमुप॑सङ्क्रामति । एतं प्राणम॒यमा॒त्मानमुप॑सङ्क्रामति । एतं मनोम॒यमा॒त्मानमुप॑सङ्क्रामति । एतं॑ वि॒ज्ञानम॒यमा॒त्मानमुप॑सङ्क्रामति । एतमानन्दम॒यमा॒त्मानमुप॑सङ्क्रामति । तद॒प्येष॒ श्लोको॑ भ॒वति ॥
अनु० ८ ॥

---

अथ नवमोऽनुवाकः ।

यतो॒ वाचो॒ निव॑र्त्तन्ते । अप्रा॑प्य॒ मन॑सा स॒ह ।
आनन्दं॒ ब्रह्म॑णो वि॒द्वान् । न बि॒भेति॒ कुत॑श्च॒नेति॑ ।
एतँ॑ ह॒ वाव॑ न॒ तपति॑ । किम॒हँ सा॒धु ना॑क॒रव॑म् ।
किम॒हं पा॒पमकर॑व॒मिति॑ । स य एवं वि॒द्वाने॒ते आ॒त्मा॑नँ स्पृणुते । उ॒भे ह्ये॑वै॒ष ए॒ते आ॒त्मानँ॑ स्पृणु॒ते ।
य ए॒वं वेद॑ । इत्युपनिष॑त् ॥ अनु० ९ ॥

ब्रह्म॑वि॒त्, इदं॑, अ॒यं, इदं, एक॑विँशतिः(१)। अ॒न्नात्, अन्न॑रस॒मयात्, प्राणः, व्यानः, अपानः, आका॑शः, पृथि॒वी पुच्छँ॑, षडिँ॑शतिः(२)। प्रा॒णं, यजुः, ऋक्, साम, आदेशः, अथर्वाङ्गिरसः पुच्छं, द्वाविँ॑शतिः(३)। यतः, श्रद्धा, ऋतंँ, सत्यं, योगः, महः, अ॒ष्टाद॑श(४)।