तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

७७६ तैत्तिरीये आरण्यके

स्व॒स्ति नौ॑ म॒घवा॑ करोतु हन्तु॑ पा॒प्मानं॒ योऽस्मा- न्द्वेष्टि॑ । सोमा॑न॒ꣳ स्वर॑णं कृणुहि ब्रह्मणस्पते । क॒क्षी- वन्तं॒ य औशि॒जम् । शरीरं॑ य॒ज्ञशम॑लं कुसी॑द॒ तस्मि॑न्त्सी- दतु॒ योऽस्मान्द्वेष्टि॑ । चर॑णं प॒वित्रं॒ वित॑तं पुरा॒णं येने॑ पूतस्तर॑ति दुष्कृ॒तानि॑ । तेने॑ प॒वित्रे॑ण शु॒द्धेन॑ पू॒ता अति॑पा॒प्मान॒मरा॑तिन्तरेम । स॒जोषा॑ इन्द्र॒ सग॑णो म॒रुद्भिः॒ सोमं॑ पिब वृत्रहञ्शूर वि॒द्वान् । ज॒हि शत्रू॒ꣳ रप॒मृधो॑ नु॒दस्वाथाभ॑यं कृणुहि वि॒श्वतो॑ नः^{(४४)। (४५)*}सु- मि॒त्रा न॒ आप॒ ओष॑धयः सन्तु दुर्मि॒त्रास्तस्मै॑ भूया- सुर्योऽस्मान्द्वेष्टि॒ यञ्च॑ व॒यं द्वि॒ष्मः^{(४५)} । ^{(४६)}आपो॒ हि ष्ठा म॑यो॒भुव॒स्ता न॑ ऊ॒र्जे द॑धातन ॥ ११ ॥

---

नाभिदघ्ने जले प्रविश्य जलाभिमन्त्रणमन्त्रमाह । ^{(४५)}“सु- मित्रा न आपः • यं च वयं द्विष्मः”^{(४५)*} इति । या एताः ‘आपः’, ता एताः, तज्जन्या व्रीहियवाद्योषधयः,’ च ‘नः’ अस्मान् प्रति, ‘सुमित्राः’ स्नानपानभोजनादावनुकूलाः, ‘सन्तु’ । ‘यः’ शत्रुः,

---

* असमल्लब्धचतुर्षु मूलपुस्तकेषु अङ्कानुक्रमेण मन्त्रा लिखिताः । परन्तु भाष्यकारः प्रथमं ४७ मन्त्रं व्याख्याय ततः ४५ मन्त्रं व्याख्यातवान् । अत एवात्र मन्त्रक्रमस्थापनाय भाष्यपाठव्यतिक्रमः कृतोऽस्माभिः ।