तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

८३४ | तैत्तिरीये आरण्यके

---

ता॑मा॒प्नो॒त्ये॒तासा॑मे॒व दे॒वता॑नाꣳ सायु॑ज्यꣳ सार्ष्टि॑ताꣳ स॒मा॒न॒लो॒क॒तामा॑प्नोति॒ य ए॒वं वेद॑^(१) ^(१)इत्युप॑नि॒षत्^(१)॥
अनु० १४ ॥

---

हिरण्यगर्भोपासनं, तदवयवभूतदेवतोपासनं च द्वेति। तत्र हिरण्यगर्भोपास्तौ भावनाधिक्ये सति 'ब्रह्मणः' हिरण्यगर्भस्य, 'सायुज्यं' सहभावतादात्म्यं, प्राप्नोति'। भावनामान्द्ये 'सलोकतां' हिरण्यगर्भेण सह एकलोकनिवासं, प्राप्नोति'। देवतोपास्तावपि भावनाधिक्ये सति 'एतासामेव' इत्यादीनां, 'देवतानां', 'सायुज्यं', प्राप्नोति'। भावनाया मध्यत्वे सति 'सार्ष्टितां' समानैश्वर्यतां, प्राप्नोति'। मान्द्ये तु 'समानलोकतां', प्राप्नोति' ॥

उत्तरमन्त्रजपविवक्षयोपास्तिप्रकारमुपसंहरति । ^(१)“इत्युपनिषत्”^(१) इति। 'इति' एवं पूर्वैः तैरनुवाकैरुक्ता, 'उपनिषत्' रहस्यभूता विद्या, समाप्तेति शेषः ॥

इति सायणाचार्यविरचिते माधवीये वेदार्थप्रकाशे यजुरारण्यके दशमप्रपाठके नारायणीयापरनामधेययुक्तायां याज्ञिक्यामुपनिषदि चतुर्दशोऽनुवाकः ॥