तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

८६४ तैत्तिरीये आरण्यके

भ॒वे भ॑वे॒ नाति॑भवे भजस्व* मां। भ॒वोद्भा॑वाय॒ नमः॑^{(१)} ॥ अनु० ४३ ॥

---

अथ चतुश्चत्वारिंशोऽनुवाकः ।

^{(१)}वा॒म॒दे॒वाय॒ नमो॑ ज्ये॒ष्ठाय॒ नमः॑ श्रेष्ठाय॒ नमो॑ रु॒द्राय॒ नमः॒ काला॑य॒ नमः॑ कल॑विकरणाय॒ नमो॒ बल॑विकरणाय॒ नमो॒ बला॑य॒ नमो॑† बल॑प्रमथनाय॒ नमः॑

---

‘वे’, नमः’, अस्तु । हे सद्योजात ‘भवे भवे’ तत्तज्जन्मनिमित्तं, ‘मां’, ‘न भजस्व’ न प्रेरयेत्यर्थः । किन्तर्हि ‘अतिभवे’ जन्मातिलङ्घननिमित्तं, ‘भजस्व’ तत्त्वज्ञानाय प्रेरय । ‘भवोद्भावाय’ भवात् संसारात् उद्भर्त्रे, सद्योजाताय ‘नमः’, अस्तु ॥

इति त्रिचत्वारिंशोऽनुवाकः ॥

---

अथ चतुश्चत्वारिंशोऽनुवाकः ।

उत्तरवक्त्रप्रतिपादकं मन्त्रमाह । ^{(१)}“वामदेवाय नमः ॰ मनोन्मनाय नमः”^{(१)} इति। उत्तरवक्त्ररूपः ‘वामदेवः’, तस्यैव

---

* भवस्व इति B, J, N, O, चिह्नितपुस्तकपाठः ।
† बलाय नम इति पाठः F, Q चिह्नितभाष्यपुस्तकद्वतमूलद्वये नास्ति ।