तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

८१० | तैत्तिरीये आरण्यके

---

परा॑ सुव । यद्भ॒द्रं तन्म॒ आ सु॑व । मधु॒ वाता॑ ऋताय॒ते मधु॑ क्षरन्ति॒ सिन्ध॑वः । माध्वीᳵर्नः सं॒त्वोष॑धीः । मधु॒ नक्त॑मु॒तोषसि॒ मधु॑म॒त्पार्थि॑व॒ꣳ रज॑: । मधु॒ द्यौर॑स्तु नः पि॒ता । मधु॑मान्नो॒ वन॒स्पति॒र्मधु॑माꣳ अस्तु॒ सूर्य॑: । माध्वी॒र्गावो॑ भवन्तु नः॑॥^(१) । ^(२)य इ॒मं त्रि॑सुप॒र्णमया॑चितं ब्राह्म॒णाय॑ दद्यात् । भ्रू॒ण॒हत्यां॑ वा ए॒ते घ्न॑न्ति । ये ब्रा॑ह्म॒णास्त्रि॑सुप॒र्णं पठ॑न्ति । ते सोमं॒ प्राप्नु॑वन्ति । आ- स॒हस्राᳵत् प॒ङ्क्तिं पु॒न॑न्ति । ॐ^(२) ॥ अनु० ४९ ॥

---

गुरूपदिष्टमहावाक्यतदर्थधारणशक्त्या, लभ्यतामिति शेषः । मध्वि- त्यादि पूर्ववत् । अद्या नो देवेत्यादिकमृक्पञ्चकमणोरणीयानि- त्यनुवाके* व्याख्यातं ।

अस्य त्रिसुपर्णमन्त्रस्य महिमानं दर्शयति । ^(२)“य इमं ॰ पुनन्ति । ॐ”^(२) इति । ब्राह्मणगर्भस्य राजगर्भस्य वा वधः ‘भ्रूणहत्या’ । अन्यत् पूर्ववत् ॥

इति एकोनपञ्चाशोऽनुवाकः ॥

---

* कया नो देवेत्यादिकमृक्सञ्चयं क्रमेणानोरणीयानित्यनुवाके इति F चिह्नितपुस्तकपाठः । अनुवाकस्तु १० । ८०० पृष्ठे द्रष्टव्यः ।