तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

९९६ तैत्तिरीये आरण्यके

त्वम॑ग्ने द्युभि॒स्त्वमा॑शुशु॒क्षणि॒स्त्वम॒द्भ्यस्त्वमश्म॑न॒स्परि॑ । त्वं वने॑भ्य॒स्त्वमोष॑धीभ्य॒स्त्वं नृ॒णां नृ॑पते जायसे॒ शुचि॑: ॥ अनु० ७६ ॥

शि॒वेन॑ मे॒ सन्ति॑ष्ठस्व स्यो॒नेन॑ मे॒ सन्ति॑ष्ठस्व सु॒भू॒तेन॑ मे॒ सन्ति॑ष्ठस्व ब्रह्मवर्च॒सेन॑ मे॒ सन्ति॑ष्ठस्व य॒ज्ञस्या॑र्द्धिमनु॒सन्ति॑ष्ठ॒स्वोप॑ ते य॒ज्ञ नम॒ उप॑ ते॒ नम॒ उप॑ ते॒ नम॑: ॥ अनु० ७७ ॥

अम्भ॑स्य, एक॑पञ्चाशच्च॒तं(१)। जा॒तवे॑दसे, चतु॑र्द॒श(२)। भूरन्नं॑(३), भूर॒ग्नये॑(४), भूर॒ग्नये, चैक॑मेक॒म्(५) । पाहि, पा॒हि, चत्वारि॑, चत्वा॒रि(६-७)। यश्छन्द॑साम् द्वे (८)। नमो॒ ब्रह्म॑णे(६), ऋ॒तं तप॑:(१०), यथा वृ॒क्षस्य, एक॑मेकम्(११) । अ॒णोरणी॑यान् चतु॑स्त्रिँशत्(१२) । स॒हस्रशी॑र्षँ पञ्चिँशति:(१३) । आ॒दित्यो वा ए॒ष:(१४), आ॒दित्यो वै तेज॑:, एक॑मेक॒म्(१५) । निधनपतये॒ चत॑र्विँशति:(१६)। स॒द्योजा॒तम् त्रीणि॑ (१७) । वामदे॒वाय एक॑म (१८) । अ॒घोरे॑भ्य:(१९), तत्पुरु॑षाय, द्वे, द्वे(२०)। ईशा॒न:(२१), नमो॒ हिर॑ण्यबाहवे, एक॑मेकम् (२२) । ऋ॒तँ स॒त्यं द्वे(२३) । सर्वो॑